Ήρθες

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι και τον πατέρα μου να γράφει ποιήματα, άλλοτε σε τετράδια, άλλοτε σε χαρτάκια πρόχειρα διπλωμένα στα τέσσερα ή στα έξι. Συχνά όποτε τελείωνε κάποιο μας φώναζε να μαζευτούμε να μας το διαβάσει δισταχτικά αλλά με υπερηφάνεια. Η αδερφή μου και εγώ κρυφογελάγαμε αλλά πάντοτε τον επαινούσαμε, στο τέλος μαλώναμε γιατί νόμιζε πως τον κοροϊδεύαμε. Αλλά δεν είχε σημασία γιατί στο τέλος εμείς ξέραμε πως έγραφε καλά και εκείνος ήξερε πως δε θέλαμε να το παραδεχτούμε μπροστά του. Δεν κατάλαβα  γιατί δεν το παραδεχτήκαμε ποτέ.

Το παρακάτω το έγραψε το Σεπτέμβρη του 2010 όταν γεννήθηκε ο γιος μου. Ο εγγονός του.

Ήρθες, σα να μου φάνηκε,

πως σ’ άφησε τ’ αστέρι.

Ήρθες, σα να μου φάνηκε,

πως δροσερή αυγή σε φέρνει.

***

Ήρθες σα λάμψη

που ‘σβησε το πιο βαθύ σκοτάδι.

Ήρθες σαν το μπουμπούκι που άνοιξε

μες του μπαξέ τη ζάλη.

***

Ήρθες σαν το χαμόγελο

που σκάει αργά στα χείλη.

Ήρθες σαν το γοργότερο πουλί

στης πόλης το καμίνι.

***

Ήρθες σαν το ψιλόβροχο

που ξαφνικά ξεσπάει,

σ’ αυτή την έρημη τη γη

που συνεχώς διψάει.

***

Ήρθες και σ’όλους φάνηκες ατίθασο αγέρι

και μιας μανούλας κράτησες, ζεστά σφιχτά το χέρι.

KosmasR

Ο Κοσμάς Ρ. στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Ο πατέρας μου.

Eva

Advertisements

One Comment on “Ήρθες”

  1. Ο/Η Όλγα/Modernmoms λέει:

    Υπέροχο! Με συγκίνησες καλό μου!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s