Χτύπησα στην παιδική χαρά

«Χτύπησα στην παιδική χαρά». Αυτή είναι μία έκφραση που λέω εδώ και 30 χρόνια.

Bookaievakoynia

Γιατί εδώ και 3 δεκαετίες όποτε βρεθώ στην παιδική χαρά, στις κούνιες, θα χτυπήσω. Είτε επιπόλαια, είτε σοβαρά. Κάποια κατάρα, κάποιο κακό μάτι, κάποιο ξόρκι που πήγε στραβά από την ώρα που γεννήθηκα με ακολουθεί και όποτε βρεθώ στο συγκεκριμένο χώρο ή και σε οτιδήποτε θυμίζει παιδική χαρά θα χτυπήσω.

Το πρώτο περιστατικό που θυμάμαι ήταν όταν ήμουν 4 χρόνων. Και ναι το θυμάμαι. Είχε πάρα πολλά παιδιά και περίμενα πολύ ώρα να αδειάσει μια κούνια. Μόλις κατέβηκε ένα παιδί έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα να κάτσω και με χτύπησε η διπλανή. Όχι τα πόδια του παιδιού, αλλά εκείνη η ξύλινη κούνια με βρήκε δεξιά στο κούτελο. Τότε όμως βάζαμε μολυβόνερο και τέρμα. Αν το είχα πάθει σήμερα; Δεν τη γλίτωνα την εισαγωγή.

Ένα χρόνο μετά, ανέβηκα σε ένα ψηλό μονόζυγο. Μου έλεγαν τα άλλα παιδάκια κάνε θα σε πιάσουμε αν πέσεις. Έπεσα και δε με έπιασε κανείς. Έσπασα το χέρι μου πολύ άσχημα και είχα γύψο σε όλο το διάστημα του καύσωνα του ’87.

Και ο κατάλογος συνεχίζει. Και με πιο ανώδυνα, όπως το κάψιμο στα μπούτια από τις καυτές σιδερένιες τσουλήθρες, το πέσιμο από το μύλο καθώς γύριζε τρελά. Γόνατα, αγκώνες, κεφάλια όλα σημαδεύτηκαν. Τα πόδια μου πάτησαν πολλά αγκάθια και έβγαλα πολλές σκλήθρες με το τσιμπιδάκι.

Μεγαλώνοντας και αφήνοντας πίσω τις τσουλήθρες, έπιασα τις νεροτσουλήθρες. Δύο τα πιο σοβαρά χτυπήματα ήταν. Ράγισα τα πλευρά μου (που πραγματικά ο πόνος και η αποθεραπεία ήταν χειρότερα και από τη γέννα του μικρού μου). Και δεύτερο έσκασα στο νερό με το γόνατο και έκανα 2 βδομάδες να περπατήσω. (Και ήμουν και στη Μύκονο).

Για πολλά χρόνια, λοιπόν, έβαλα ένα μεγάλο Χ σε αυτά τα μέρη και έστριβα το κεφάλι μου όποτε περνούσα από έξω. Αλλά ο μικρό με έκανε να επιστρέψω στο χώρο του εγκλήματος. Και τον πρώτο χρόνο να περιοριστούμε στο κούνημα στις κούνιες. Αλλά έφτασε η ώρα να ανέβω και σε τσουλήθρες και τώρα πια είναι ολόκληρα οικοδομήματα! Καράβια, τούνελ, σχοινιά!

Δυστυχώς ανακαλύπτω ότι η κατάρα υπάρχει ακόμη. Πέρυσι γλίστρησα και χτύπησα άσχημα το καλάμι μου, ενώ υποτίθεται ότι βοηθούσα το μικρό να μην πέσει. Κουτουλάω συνέχεια το κεφάλι μου γιατί δεν υπολογίζω σωστά πόσο πρέπει να σκύψω για να περάσω από κάτω σε παιχνίδια που φυσικά δεν φτιάχτηκαν για εμένα και λόγω ηλικίας και «αγυμνιασιάς» πλέον παθαίνω συνέχεια κράμπες από το τρέξιμο. Τελευταίο παράσημο είναι το παρακάτω και ο λόγος που κάθομαι και γράφω όλα αυτά. Ίσως αν πω τον πόνο μου κάπου να σπάσει και η κατάρα.

Bookaievahurt

Και φυσικά εδώ και 30 χρόνια παίρνω ακόμα τη μαμά μου τηλέφωνο και της λέω:

«Μαμά, χτύπησα στις κούνιες»

Eva

Advertisements

2 Σχόλια on “Χτύπησα στην παιδική χαρά”

  1. Ο/Η perseus76 λέει:

    Μπορείς να δοκιμάσεις αυτό : http://image.made-in-china.com/2f0j00pCAQwahrZHkZ/Inflatable-Human-Hamster-Ball.jpg

    ή αυτό : http://thumbs3.ebaystatic.com/d/l225/m/mlpyUsXXNRGUy3RoMpq85uQ.jpg

    ή αν θες κάτι οικονομικότερο, αυτό : http://24.media.tumblr.com/tumblr_m2lemb8Pzy1qz8vumo1_500.jpg
    από μαξιλάρια και μονωτική ταινία.

    Ο Θεός να σε φυλάει ! 🙂

    • Ο/Η bookaieva λέει:

      Χαχαχαχαχαχαχα!!!!!!!!!!!!!

      Σε ευχαριστώ για τη θωράκιση.
      Θα δοκιμάσω την τρίτη με τα μαξιλάρια, που μου μοιάζει και εμφανισιακά!!!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s