Οι βόλτες μας

Τον τελευταίο 1,5 χρόνο, μόλις κλείσω την πόρτα του σπιτιού μου, τρέχω. Τρέχω χωρίς να σταματάω, χωρίς να ξέρω που πάω πολλές φορές, τρέχω αγχωμένη και γελαστή, τρέχω φωνάζοντας και παρακαλώντας, τρέχω καμαρώνοντας και μιλώντας.

Ο μικρός περπάτησε μόνος του και με σιγουριά, περίπου όταν ήταν 17 μηνών. Και από τότε μόλις βρεθεί έξω αρχίζει και τρέχει. Θα κάτσει 10-15 λεπτά στην παιδική χαρά και μετά αρχίζει και τρέχει. Πολλές φορές πιστεύω πως νομίζει ότι είναι αυτοκίνητο και τρέχει για να βλέπει τις εικόνες όπως τις βλέπει από παράθυρο. Σε οικεία μέρη, έχει φτιάξει τη διαδρομή του που συνήθως ακολουθεί και δεν επιτρέπει σε κανένα να του πιάσει το χέρι. Σε άγνωστα μέρη, αναζητά το χέρι μας και τον βλέπω με ενθουσιασμό να χαράζει καινούριες διαδρομές. Και είναι πολύ χαρούμενος!

Και εγώ; Τι κάνω εγώ; Τρέχω και εγώ από πίσω. Αλλά τα μικρά αυτά ποδαράκια μεγαλώνουν και τα δικά μου βαραίνουν. Φοβάμαι πως θα έρθει η μέρα που λέει η παροιμία και θα τρέχω και δε θα φτάνω. Κι αν και έχω χιλιάδες φωτογραφίες με κοντινά του πλάνα σε εσωτερικούς χώρους, έξω έχω κατά βάση τη πλάτη του. Αυτό βλέπω κυρίως…

back1 back2 back3 back4

Τρέξε, μικρέ μου εξερευνητή…

345

Eva

Advertisements

3 Σχόλια on “Οι βόλτες μας”

  1. Ο/Η ♔DƦάɱα QuƎeи ♔ λέει:

    Να τον χαίρεσαι Eva μου!! Να ‘ναι γερός και δυνατός, να εξερευνεί την ζωή του με όποιον τρόπο επιθυμεί.
    Καλό ξημέρωμα! 🙂

  2. Ο/Η Emma Blackprincess λέει:

    Μα τι ζουζουνακι ειναι αυτο;; Να σου ζησει Ευα!! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s