Then you become a mother

grey

Τα πρώτα καρδιοχτύπια στην αυλή του σχολείου. Μου είπε γεια, με έπιασε όταν παίζαμε κυνηγητό. Δε μπορώ να φάω, δε μπορώ να διαβάσω. Μιλάω με τις φιλενάδες μου κάτω από τις σκάλες, στις τουαλέτες. Άραγε το έχει καταλάβει ότι μου αρέσει; Θα στείλω την καλύτερή μου φίλη να του το πει. Έστειλε τον καλύτερό του φίλο να μου ζητήσει να τα φτιάξουμε! Ευτυχία! Έχουμε πάρτι το Σάββατο. Θα χορέψουμε μπλουζ. Ίσως με φιλήσει. Αν δεν το κοροϊδεύουν οι φίλοι του. Το Σάββατο ήρθε, αυτός δεν ήρθε. Κλάμα. Δε θέλω να ξαναπάω σχολείο. Τέρμα, τα χαλάμε…

Για καφέ με φίλες μετά τη σχολή. Τον βλέπω απέναντι με τους δικούς του φίλους. Ματιές, γελάκια. Ανταλλάξαμε τηλέφωνα. Ποιος με πιάνει. Βόλτες, σινεμά, έρωτας. Και μετά έρχεται ο στρατός. Κλάμα, αποχωρισμός. Τηλέφωνα κολλημένα στα αφτιά μας, λογαριασμοί εξωπραγματικοί. ‘Άδειες που μοιάζουν οάσεις. Περνάει ο καιρός, τελειώνει η θητεία, τελειώνει ο έρωτας…

Καινούριες χρονιές, καινούριοι έρωτες, άλλοι κρατούν μέρες, άλλοι μήνες, κάποιοι λίγο παραπάνω. Φλερτ, γέλια, ενθουσιασμός, καυγάδες, κλάματα, απογοήτευση. Ώσπου ένας ξεχωρίζει. Αυτός είναι, ο ΕΝΑΣ, το νιώθω. Έρωτας, αγάπη, συγκατοίκηση, γάμος. Γελάμε και κλαίμε με τα ίδια. Η ζωή κυλάει όμορφα, ξέγνοιαστα. Τα ασήμαντα είναι σημαντικά και τα σημαντικά είναι άγνωστα.

Νομίζεις ότι η πραγματική αγάπη είναι το αυτό που μπορεί να ραγίσει την καρδιά σου… Είναι αυτό που μπορεί να απογειώσει τη ζωή σου… ‘Η να την καταστρέψει. Και τότε γίνεσαι μητέρα.

Πριν από τρία χρόνια ακριβώς. Να είσαι πάντα τυχερός, γιε μου…

«You think that true love is the only thing that can crush your heart…. The thing that will take your life and light it up… Or destroy it. Then you become a mother.» Meredith Grey, Grey’s Anatomy

Eva

 

Advertisements

Μυρίζει θάνατο

frightened

«Προσοχή, ακολουθούν σκληρές εικόνες, απομακρύνεται τα παιδιά από τις οθόνες»

Αυτή η πρόταση κυκλοφορεί μέσα στις παιδικές αναμνήσεις μου που σχετίζονται με τα δελτία ειδήσεων. Και όντως μας απομάκρυναν. Η περιέργεια για το τι θα έδειχνε ήταν μεγάλη, αλλά κοιτάζοντας πίσω τώρα πια μόνο χαρούμενη νιώθω που με έδιωχναν ή άλλαζαν κανάλι.

Η μόνη σκληρή εικόνα που είχα δει μικρή ήταν το εξώφυλλο μιας εφημερίδας με το έγκλημα του Φραντζή. Το τεμαχισμένο πτώμα της γυναίκας του που κάποιος «έξυπνος» εκδότης το είχε πρωτοσέλιδο και κάποιος ακόμα πιο «έξυπνος» συγγενής μας το κούνησε μπροστά στα μούτρα. Θα ήμουν 8 ετών και με είχε σοκάρει πάρα πολύ για μέρες. Έτυχε και την εφημερίδα μας την έδειξε ενώ βρισκόμασταν στην οδό Φραντζή, οπότε ακόμα και σήμερα όποτε περνάω από εκεί αυτή η εικόνα τριγυρνάει στο μυαλό μου.

Τι άλλαξε μόλις 2 δεκαετίες μετά και δεχόμαστε καθημερινά βροχή σκληρών εικόνων που μυρίζουν θάνατο, χωρίς καμιά προειδοποίηση;Τι άλλαξε και τα παιδιά του σήμερα δε χρειάζονται προειδοποίηση για να προφυλαχθούν και τα παιδιά του χθες που προφυλάχθηκαν  τώρα πια ζουν με τρόμο;

Η καθημερινότητα τα δύο τελευταία χρόνια έχει γίνει αβάσταχτη. Φυσικά και η αιτία είναι τα οικονομικά προβλήματα. Αλλά η μυρωδιά θανάτου είναι εκείνη που δίνει τη χαριστική βολή. Καθημερινά άνθρωποι αυτοκτονούν, αθώοι βομβαρδίζονται, παιδιά πυροβολούνται, γυναίκες βιάζονται. Και είμαστε μάρτυρες σε όλα. Αυτόπτες και αυτήκοοι. Έχουν φροντίσει τα ΜΜΕ για αυτό να έχουμε σε πρώτο πλάνο μέχρι και την τελευταία σταγόνα αίματος που χύθηκε. Να σου καρφώσουν την εικόνα μέσα στο μυαλό. Και δε σε αφήνουν να το ξεχάσεις. Θα το δείξουν και την επόμενη μέρα και την επόμενη κι την επόμενη…

Ακόμα κι αν έχεις επιλέξει να μην παρακολουθείς γι’ αυτό το λόγο τα δελτία ειδήσεων, ξέρουν να τρυπώνουν ανάμεσα σε διαφημίσεις και να δείχνουν  πλάνα του τι θα δείξει το κεντρικό δελτίο. Οι αναρτήσεις στο διαδίκτυο στην πλειοψηφία τους είναι δραματικές, με καταστροφικούς τίτλους και λέξεις «σοκ, φρίκη, ανατριχιαστικό» , χωρίς πολλές φορές να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Οι εφημερίδες ανεξέλεγκτες κρεμούν με μανταλάκια πρωτοσέλιδα με πτώματα, δράστες και θύματα ανακατεμένα.

Καθημερινά βιάζουν το μυαλό σου. Και αισθάνεσαι μουδιασμένος, απεγνωσμένος και αβοήθητος. Δεν αναρωτιέσαι μόνο τι κόσμο θα αναγκαστούν τα παιδιά σου να επιβιώσουν, αλλά αλλά αν σε αυτό τον κόσμο θα καταφέρεις να επιβιώσεις και ο ίδιος. Ποιος από εμάς θα είναι το επόμενο «ρεπορτάζ θανάτου».

Ζούμε άραγε το Γ΄Παγκόσμιο Πόλεμο; Σίγουρα δε ζούμε μέρες ειρήνης. Δε δικαιούμαστε τουλάχιστον να γνωρίζουμε τον εχθρό μας; Ποιος μας πολεμά; Γιατί; Φταίει μόνο η οικονομία; Δε νομίζω. Δε μπορεί να συμβαίνουν όλα αυτά για τα λεφτά; Μπορεί; Γιατί μας βομβαρδίζουν με θάνατο; Ποιος μας θέλει τρομοκρατημένους; Ποιος έχει μια απάντηση;

Eva


Ένα – Δύο σημειώσατε Χ

bookaieva

Το καλοκαίρι ευνοεί τις συζητήσεις μεταξύ αγνώστων η χαλαρή διάθεση ο ήλιος το κυματάκι η άμμος που σου μπαίνει στο μάτι από το φτυαράκι όλα αυτά.

Και η μικρή μου έτρεξε να παίξει με δύο παιδάκια, αδελφάκια ναι, είχαν κουβαλήσει και αυτά όλο το νοικοκυριό με τα παιχνίδια δεν θέλουμε και πολύ εμείς, είναι κοινωνική έτσι και αλλιώς και αρχηγός, ναι φυσικά Λέων με ωροσκόπο Σκορπιό και  ενώ τα παιδιά έπαιζαν πιάσαμε την συζήτηση.

Μια συζήτηση που λίγο έλειψε να μου κάψει τον εγκέφαλο, μιας και αλλιώς ξεκίνησε και που κατέληξε δεν κατάλαβα!

Μοναχοπαίδι? με ρωτάει η κυρία

Ναι απαντάω,

Δεν πειράζει, μου λέει όλη έχουμε δικαίωμα στην μοναξιά, συμφώνησα γιατί έτσι πιστεύω και εγώ ότι μόνοι μας είμαστε κατ’ ουσίαν, κάπου όμως την έχασα για πότε μου γύρισε την συζήτηση από το καλά είναι τώρα και που να πάει σχολείο να δεις έξοδα στο ότι τελικά πρέπει να κάνουμε ακόμη ένα για τι η μοναξιά είναι άσχημη και ότι το παιδί μου έτρεξε να παίξει επειδή νιώθει μοναξιά και όχι γιατί είναι κοινωνική και γιατί ναι τα παιδιά θέλουν παιδιά άσχετα με τον βαθμό συγγένειας.

Έχω βαρεθεί να ακούω τα κλισέ για τον αριθμό των παιδιών τα πρέπει και τα μη.

Δεν συμφωνώ να κάνεις δεύτερο παιδί για να έχει παρέα το πρώτο, είναι άδικο για το δεύτερο που αυτομάτως παίρνει την θέση τσαντάκι. Αν θες να κάνεις κάνε το για σένα στην τελική μπορεί να μην ταιριάζουν τα χνώτα τους ρε αδερφέ!

Έχω βαρεθεί να διαβάζω τα άρθρα των ειδικών για το πως να διαχειριστείς το παιδί σου.

Δεν ξέρω καν αν αυτοί οι ειδικοί έχουν βρει χρόνο να κάνουν δικό τους παιδί ή τους πήραν τα χρόνια μελετώντας τα παιδιά των άλλων γιατί η θεωρία από την πράξη διαφέρει. Αρνούμαι να συμπεριφερθώ στο παιδί μου με εγχειρίδιο δεν είναι ρομπότ, είναι ξεχωριστή ατομικότητα και θέλει την δική της διαφορετική μεταχείριση, εξάλλου παλιότερα χωρίς όλα αυτά τα πρέπει και τα μη τα τι να πεις και πως τα παιδιά μεγάλωναν πιο φυσιολογικά και αυθόρμητα.

Έχω βαρεθεί να διαβάζω τις αντιπαραθέσεις περί φυσιολογικού και μη τοκετού.

Καταρχήν υπάρχουν περιπτώσεις που δεν έχεις επιλογή και ναι μια από αυτές ήμουν και εγώ με παράταση μιας εβδομάδας επιπλέον από την ημερομηνία τοκετού κάναμε καισαρική λόγω δυσαναλογίας (κοντός ομφάλιος λώρος η μικρή δεν είχε μπει καν στη λεκάνη).

Έχω βαρεθεί να διαβάζω και να ακούω περί θηλασμού,

Είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό που σε παλιότερες γενιές δεν υπήρχε καν θέμα συζήτησης για τα οφέλη και μπλα μπλα μπλα και ναι το λέω εγώ που θήλασα τρία χρόνια πρωί μεσημέρι βράδυ και καθ όλη την διάρκεια της νύχτας φυσικά, αλλά ήταν επιλογή μου να θηλάσω και να αποθηλάσω φυσιολογικά δεν έκανα και τίποτα σπουδαίο έκανα κάτι απόλυτα φυσιολογικό γιατί έτσι ένιωθα, αυτό όμως δεν καθιστά μια άλλη μάνα σε κατώτερη θέση επειδή δεν μπόρεσε-κατάφερε-ήθελε να θηλάσει ακόμη και αυτές που αποφασίζουν να μην θηλάσουν κάνουν καλό στο παιδί τους από το να θήλαζαν με το ζόρι οπότε..

Έχω βαρεθεί τα δημοσιεύματα που παρουσιάζουν τις μαμάδες πρότυπα ομορφιάς και στυλ με κορμιά σαν να μην γέννησαν ποτέ και πάντα άψογες.

Μου έχουν λείψει η πραγματικές μη συμπλεγματικές γυναίκες – μαμάδες που η έννοια τους ήταν πως θα ξεσηκώσουν το πετσετάκι από το περιοδικό με ένθετο πατρόν, που το σπίτι τους μύριζε βανίλια από τα γλυκά που έφτιαχναν και που καμάρωναν αν κάποιο γλυκό η φαγητό το κατάφερναν καλύτερα από την γειτόνισσα. Μου έχει λείψει αυτή η ξεγνοιασιά και τα γαργαριστά γέλια που έκαναν κουτσομπολεύοντας.

Και τώρα η δική μας γενιά έχει εγκλωβιστεί στα περιττά κιλά που δεν κατάφεραν να χαθούν, στην τεχνολογία που τρέχει και οι πληροφορίες σου καίνε τον εγκέφαλο και πλέον επιλέγεις να μην διαβάζεις, στο αν αυτό που μόλις είπες στιγματίσει την ψυχοσύνθεση του παιδιού σου, στο συναίσθημα ενός αγριμιού εγκλωβισμένου, είναι σωστό η λάθος ?

Ότι κίνηση και αν κάνεις, κάποιος ειδικός θα την αμφισβητήσει και ας την επικροτούσε λίγο νωρίτερα με ότι συνεπάγεται στη λέξη ειδικός, από την σύγχρονη κυρία που δεν παραλείπει να τονίζει στο Blog της την θετική σκέψη, που δεν φωνάζει ποτέ και έχει τα καλύτερα παιδιά και την καλύτερη οικογένεια μέχρι τον πιο σύγχρονο Φρόιντ που την μια σου λέει μην παίρνετε τα παιδιά στο κρεβάτι σας και την άλλη ότι το να παίρνετε τα παιδιά στο κρεβάτι σας τους παρέχει ασφάλεια και τα κάνει πιο ανεξάρτητους ενήλικες.

Έχω  βαρεθεί τις κλίκες που αυτομάτως καταδικάζουν έναν άνθρωπο για την επιλογή του, ο καθένας μας κάνει το καλύτερο δυνατό σύμφωνα με τα δεδομένα που έχει την συγκεκριμένη στιγμή.

Boo


Βoomerang

50a67fd8516cf7d03aaa3853f9bba504

Είναι από αυτές τις μέρες που ότι και αν κάνεις ότι και αν πεις έρχονται πίσω σε εσένα. Ναι είναι από αυτές τις μέρες που δεν μπορείς να μιλήσεις να συνεννοηθείς και νιώθεις ότι όλα και όλοι είναι εναντίον σου, που δεν έχεις υπομονή να ανταπεξέλθεις στις καταστάσεις και όλα γυρίζουν γύρω γύρω και μετανιώνεις και θυμώνεις και στεναγχωριέσαι και μετά από λίγο όλα φτιάχνουν και τα προσπερνάς και νιώθεις αχάριστος που γκρίνιαξες και νιώθεις τύψεις που φώναξες και δεν χειρίστηκες με υπομονή την όποια κατάσταση σε εξόργισε, μα είσαι άνθρωπος και κάνεις λάθη που προσπαθείς να μάθεις μέσα από αυτά και έρχονται τα δάκρυα να εξαγνίσουν την ψυχή σου…

Αύριο είναι καινούργια μέρα ας κάνουμε επανεκίνηση…

Ακούς Βοο σε εσένα μιλάω……

Boo


Επιχείρηση τούρτα γενεθλίων ή το χρονικό μιας τούρτας?

Με αφορμή τα τέταρτα γενέθλια της μικρής μου Ανδρονίκης, κάνω μια ανασκόπηση στις τούρτες των προηγούμενων γενεθλίων μας.

Και αυτό γιατί στο θέμα τούρτα από τα πρώτα μας γενέθλια σταθήκαμε λίιιιγο κωμικά άτυχοι να πω? Αφού βρεθήκαμε σε γνωστή αλυσίδα ζαχαροπλαστείου λόγω του ότι ήταν το πιο κοντινό μας στο κέντρο που διαμέναμε τότε  και θα μπορούσαμε να εμπιστευτούμε φυσικά για ένα καλό αποτέλεσμα. Διαλέξαμε μια τούρτα κούκλα barbie η πωλήτρια εξυπηρετικότατη τα είπαμε τα σημείωσε και φύγαμε το αποτέλεσμα ήταν να έχει γράψει λάθος ημερομηνία με άλλη μέρα το οποίο κανείς μας φυσικά δεν πρόσεξε!

Ανήμερα των γενεθλίων φυσικά δεν υπήρχε η τούρτα που παραγγείλαμε και βρεθήκαμε με δυο τούρτες ένα μελισσάκι και μια πασχαλίτσα έτοιμες κάτι που ήθελα να αποφύγω για τα πρώτα γενέθλια, αφού ήθελα κάτι πιο ιδιαίτερο, τις οποίες εννοείται πληρώσαμε και τις δυο καμία ευθύνη δεν έφεραν!!!!!

Η φρίκη μου μετριάστηκε λόγω του ότι ένα μελισσάκι που είχαμε κολλημένο στο παιδικό δωμάτιο της άρεσε και το χαζεύαμε αρκετές φορές και έτσι παρηγορήθηκα.

beebookaieva

***

Στα δεύτερα γενέθλια το θέμα μας ήταν Minnie άλλο ευτράπελο!

Αυτή τη φορά στα νότια προάστια, πήγαμε προετοιμασμένοι με εκτυπωμένη την φωτογραφία της τούρτας η οποία  απεικόνιζε την τούρτα μαζί με το κοριτσάκι που είχε γενέθλια και γινόταν 3.

Εμείς : Καλησπέρα σας θέλουμε αυτή την τούρτα γενεθλίων αλλά να  γράφει το νούμερο δύο.

Πωλήτρια : Ναι αλλά δεν γίνεται αυτό που μου ζητάτε ότι γράφει επάνω θα μπει δεν γίνεται να το αλλάξω.

Εμείς : ????????? Μα αφού θα γίνει  δύο!

Πωλήτρια : Ναι αλλα δεν μπορω εγω να το αλλάξω θα μπει όπως είναι …. κυριε Κώσταααα

Αφού επικράτησε μια σχετική ανακατωσούρα και ένας σχετικός εκνευρισμός που δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε και έχοντας ένα βεβαρημένο παρελθόν προς ανεύρεση τούρτας  συνεννοηθήκαμε με τον κύριο Κώστα ευτυχώς γιατί η πωλήτρια είχε καταλάβει να βάλει όλη την φωτογραφία με το ξένο κοριτσάκι που γινόταν τριών επάνω σε μια τούρτα! Και φύγαμε με την ελπίδα πως αυτή την φορά θα πάνε όλα καλά!

SH103548

Όπως βλέπετε η Minnie απέκτησε ενα ωοειδές σχήμα και καμία τύχη δεν είχε!

***

Στα τρίτα μας γενέθλια δεν έκανα το λάθος την έφτιαξα μόνη μου! Το θέμα  μας Lalaloopsy…..

lalabookaieva

Πρώτη φορά να φτιάχνω ζαχαρόπαστα και συνταγή για την κρέμα που χρειαζόταν θερμόμετρο ενώ δεν είχα και φυσικά δεν αγόρασα,

Πρώτη απόπειρα να κάνω τούρτα, αλλά το πείσμα μου ήταν μεγάλο και πιστεύω ότι το αποτέλεσμα ήταν αξιοπρεπές.

***

Και φτάνουμε στα τέταρτα γενέθλια της μικρής μου Ανδρονίκης με θέμα την Ραπουνζέλ «Tangled» μαλλιά κουβάρια και τούρτα το νούμερο 4 φυσικά από τα χεράκια της μαμάς.

995988_541157165950581_345400949_n

Και του χρόνου με το καλό.

Πιστεύω οτι μέχρι τον γάμο της θα έχω γίνει ειδική στις τούρτες!

Boo