Στιγμές και Στίγματα

Εικόνα

Στιγμές που ζεις σαν παιδί, έντονα άλλοτε ευχάριστα και άλλοτε όχι, αλλά δεν φαντάζεσαι ότι θα σε ακολουθούν σχεδόν εφιαλτικά σε όλη σου την ζωή.

Μια κούκλα που μου είχε αγοράσει η μαμά από τον «κυρ Θόδωρα»  τον ψιλικατζή στα 5 μου χρόνια και ενώ ήταν κοριτσάκι διαπίστωσα ότι είχε πουλάκι και την κούρεψα.

Το εικοσάρικο που έβρισκα κάθε πρωί δίπλα στο έτοιμο γάλα για να πάρω κουλουράκι από το κυλικείο ενώ η μητέρα μου είχε ήδη φύγει για δουλειά.

Το Snoopy που ζωγράφιζα σε τετράδιο αντιγραφής γράφοντας πρώτα το 25 στο πάτωμα μιας βιοτεχνίας που δούλευε η μαμά μου.

Ψωμί με λάδι και ζάχαρη.

Ένας θερινός κινηματογράφος που μπορούσαμε να δούμε κρυφά την μεγάλη του οθόνη από το μπαλκονάκι της κουζίνας τρωγοντας ψωμί με λάδι και ζάχαρη.

Ένα χαστούκι πάνω στην σκάλα σαν ανταπόδοση για ένα παιδικό τσακωμό αντίδραση ενός ενήλικα που υπερασπίστηκε το δικό του παιδί.

Ένα σχόλιο που εξέλαβα ειρωνικά υποτιμητικά, ένα σχόλιο που με έκανε να νιώσω άβολα Μεγάλη εβδομάδα, που θυμάμαι κάθε Πάσχα από τα 8 μου και μετά.

– Boo κοινόνισες?

– Όχι θα πάω την Κυριακή.

– Μα την Κυριακή είναι του Πάσχα δεν θα φας την Ανάσταση μαγειρίτσα? (γελώντας)

Ένας κακός βαθμός Γ’ σε διαγώνισμα αριθμητικής στο δημοτικό και καμία ουσιαστική αντίδραση.

Ένα 100 άρικο δρχ που είχα βρει στο χιόνι από τις λίγες φορές που το είχε στρώσει στην Αθήνα.

Η πρώτη φορά που έκανα ποδήλατο χωρίς βοηθητικές, όταν κατέβηκα ένα απόγευμα από το σπίτι και πήρα το bmx του αδελφού μου και για να σταματήσω πήδηξα από το ποδήλατο!

Ένα βράδυ δροσερό νωρίς του Ιούνη στο μπαλκόνι όταν τελείωναν τα σχολεία τρίτη γυμνασίου με τις λεμονιές να μυρίζουν και εγώ να μελαγχολώ ακούγοντας scorpions still loving you από κάποιο πάρτι που γινόταν σε διπλανό σπίτι.

Κάτι τέλειωνε κάτι θα άρχιζε. Θυμάμαι να νιώθω ένα δέος για το τι μου επιφυλάσσει το μέλλον.

Και μεγαλώνοντας στην εφηβεία ενώ ετοιμαζόμουν μετά από επιμονή των γονιών μου να  με πάρει μαζί ο αδελφός μου φυσικά φέρνοντας αντίρρηση σε μια από τις εξόδους του  έμεινα σύξυλη αφού είχα ετοιμαστεί!

Λίγα από τα πολλά τα πολύ παλιά που συχνά πυκνά μου έρχονται στο νου αν και φαίνονται αστεία και παιδιάστικα είναι από αυτά που με ακολουθούν είτε γιατί ένιωσα άβολα είτε γιατί εντυπωσιάστηκα είτε γιατί χάρηκα.

Boo

 

 

 

 

 

 

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s