Ξεσκόνισμα, το μάταιο

skonh

Οι δουλειές το σπιτιού. Μεγάλο θέμα. Δε γνωρίζω ούτε μία γυναίκα που να ανυπομονεί να τις κάνει. Είναι αναγκαίο και καθημερινό κακό. Όσες φορές και να τις τελειώσεις, την επόμενη πρέπει να ξαναρχίσεις και να κάνεις τα ίδια. Δωρεάν και εθελοντικά. Το μόνο θετικό, είναι η «μία ώρα» που θα χαρείς το καθαρό και συγυρισμένο σπίτι σου, μέχρι να ξαναπέσει  η «μπόμπα».

Μεγαλώνοντας, έχω βρεθεί και εγώ σε αυτές τις γελοίες συζητήσεις που κορόιδευα μικρή τη μάνα μου, δηλαδή ποια μου αρέσει και ποια όχι. Για λίγο όμως, μόλις το συνειδητοποιώ αλλάζω θέμα. Όταν δεν το συζητάω όμως και το σκέφτομαι μόνη μου διαπιστώνω ότι η μόνη δουλειά που δε μπορώ με τίποτα να κάνω είναι το ξεσκόνισμα. ΤΟ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ. Όποτε μπορώ παρακαλώ τον άνδρα μου να βοηθήσει ή με βαριά καρδιά κάνω όσα βλέπει η πεθερά. Χρόνια τώρα. Προσπαθώ να έχω ελάχιστα πράγματα για να μη χρειάζεται πολλά να σηκώνουμε στο ξεσκόνισμα. Τα κάνα-δυο βάζα που σηκώνω σπάνια, μου φαίνονται βαριά σα μενίρ.

Γιατί όμως; Ξέρω χρόνια ότι σιχαίνομαι το ξεσκόνισμα. Τώρα τελευταία όμως με βασανίζει το γιατί ειδικά το ξεσκόνισμα. Και πριν από λίγο καιρό με χτύπησε. Το ξεσκόνισμα είναι μάταιο και άδικο.

Πλύσιμο των πιάτων: Μέσα στα διάφορα σκεύη, έφαγα το φαγητό μου, ήπια το νερό μου. Τα γεύτηκα, τα χάρηκα. Πλύσιμο-άπλωμα-σιδέρωμα ρούχων: Τα φόρεσα, τα μύρισα καθαρά, έζησα μέσα σε αυτά, έφτιαξα αναμνήσεις, έχουν την εικόνα μου οι γύρω μου μέσα τους. Συγύρισμα δωματίων: Στα κρεβάτια μας κοιμηθήκαμε, ονειρευτήκαμε. Τα παιχνίδια του γιου μου έπαιξε, γέλασε. Και τόσα άλλα.

Το ξεσκόνισμα; Τι ακριβώς μου πρόσφερε αυτή η σκόνη που καλύπτει να πάντα; Όλοι αυτοί οι κόκκοι που αιωρούνται στον αέρα και μετά πέφτουν σε όλες τις επιφάνειες του σπιτιού μου; Είναι πάντα εκεί. Ένας πόλεμος μαζί της είναι σίγουρα χαμένος.

Η σκόνη είναι σαν το χρόνο. Ό,τι και να κάνεις έρχεται, κάθεται καθημερινά για να σου θυμίζει ότι άλλη μια μέρα πέρασε και έκατσε πάνω σου. Σε βάρυνε. Δεν πρέπει να επαναπαύεσαι, πρέπει συνέχεια να είσαι σε κίνηση, να φροντίζεις τον εαυτό σου και τους γύρω σου γιατί δε θα σου χαριστεί. Αν την αφήσεις, θα κάτσει πάνω στα πάντα και θα τα θολώσει, θα τα μολύνει, θα τα ασχημήνει. Θα τα κάνει να μοιάζουν παλιά και γερασμένα.

Γι’ αυτό πρέπει να είσαι κάθε μέρα σε εγρήγορση. Να μην αφήσεις να σου θυμίζει πως ο χρόνος περνά. Εκείνη ήταν και θα είναι για πάντα εδώ. Εσύ είσαι απλά ένα έπιπλο στο διάβα της. Ένα από τα χιλιάδες που ξαπόστασε. Θέλει και σένα να σε κατακτήσει και όσο το δυνατό πιο γρήγορα να σε αντικαταστήσει.

Όχι δε θα σου κάνω το χατίρι, σκόνη. Θα κάνω πως δεν υπάρχεις. Δε σε βλέπω. Και με κάθε ευκαιρία θα βάζω κάποιον άλλο να σε πετάει. Κάποιον που δεν έχει καταλάβει το παιχνίδι σου και δεν ξέρει, δεν τον νοιάζει. Όσο κι αν ξέρουμε και οι δυο πως στο τέλος θα με νικήσεις μία φορά, όλες οι υπόλοιπες καθημερινές νίκες θα είναι δικές μου.

Γιατί, σκόνη, δεν είσαι σαν το χρόνο. Είσαι ο χρόνος.

Eva

 

Advertisements

Γιορτή της Μητέρας ’14

Διαβάζοντας ξανά την περσινή ανάρτηση για τη Γιορτή της Μητέρας συνειδητοποίησα ότι σκεφτόμουν ακριβώς το ίδιο:

«Δεν είμαι σίγουρη που απευθύνομαι με αυτή την ανάρτηση. Γιατί για να είναι έκπληξη θα πρέπει να έχει διαβαστεί από κάποιο παιδί, αρκετά μεγάλο, που γνωρίζει και να εκτυπώνει(και να διαβάζει αυτό το μπλογκ, πράγμα απίθανο). Μάλλον, λοιπόν απευθύνεται σε μπαμπάδες που μπορεί να το διαβάσουν. Αλλά και εμείς οι γυναίκες έχουμε τον τρόπο μας. Κάπως μπορεί να το πλασάρουμε.»

Τα ίδια ακριβώς σκεφτόμουν και δεν ήθελα να φτιάξω τίποτα. (Πάλι). Αλλά μετά έπεσε πάνω σε αυτή την ιδέα και με έπεισε γιατί είναι κάτι που μπορούμε να το δώσουμε μόνες μας στα μικρά μας. Ή να κάνετε αυτό που έκανα εγώ. Αφού ρώτησα το δικό μου και μου μισο-απάντησε τις μισές ερωτήσεις …

Giorti mamas Φίλιππος

 

… πήρα τηλέφωνο τη μικρή της Boo, που είναι λίγο μεγαλύτερη. Την ρώτησα να είχε λίγο χρόνο για κάποιες ερωτήσεις και μου απάντησε σε όλες πρόθυμα. Η συνομιλία μας ήταν μυστική.

Βοο, ορίστε οι απαντήσεις:

Giorti mamas Ανόνι

Αν θέλετε κι εσείς να μάθετε τι πιστεύουν τα μικρά σας για εσάς…

… αποθηκεύστε, τυπώστε και δώστε να σας απαντήσουν ή ρωτήστε τα!

Giorti mamas

www.handmadebymamy.gr 

Eva


Πρωτοβάθμια εκπαίδευση !

bookaievaΌταν το Μάιο ετοίμαζα τα χαρτιά για να κάνω την αίτηση της μικρής για το προνήπιο από την μια μεριά χαιρόμουν και καμάρωνα, σκεφτόμουν πως θα ήταν με όλες αυτές τις αλλαγές που μας περίμεναν,  από την άλλη ανησυχούσα που δεν θα ήμουν δίπλα της να προλαβαίνω κάθε τι και στεναγχωριόμουν που τα χουζούρια μας και η ανεμελιά μας θα άρχιζαν σιγά σιγά να αποκτούν πρόγραμμα. Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του σαν να τελείωσε ένα μεγάααααλο διάλειμμα. Όλα πρωτόγνωρα για την Ανδρονίκη μου και για μένα αφού θα γυρίσω και εγώ στο σχολείο αλλά αυτή την φορά διαφορετικά με άλλες ευθύνες και άλλη ιδιότητα. Τελικά η σχολική χρονιά για εμάς μετατέθηκε ένα χρόνο αργότερα εφ΄’οσον δεν πληρούσαμε τις προϋποθέσεις για το προνήπιο και έτσι η δική μας καθημερινή ρουτίνα συνεχίζεται, ακόμη ένας χρόνος αγκαλίτσες και χουζούρη αλλά και τσακωμοί και γκρίνιες.

Λέων με ωροσκόπο Σκορπιό, αυτό μου είχε πει η Eva όταν είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο λίγες ώρες μετά από την γέννηση της μικρής μου Ανδρονίκης…

Τα παραπάνω τα είχα γράψει 9 Νοεμβρίου 2013 και εκκρεμούσε ήθελα να το εμπλουτίσω με πιο πολλές σκέψεις, τώρα το ξανάδιαβάζω και μου φαίνεται ότι μόλις ξεκίνησα να το γράφω τα ίδια συναισθήματα ένα χρόνο μετά.

Πάλι τα ίδια θα έγραφα και πάλι θα το άφηνα να εκκρεμεί…

Ίσως να θέλω να παρατείνω για λίγο ακόμη τον χρόνο, ίσως να θέλω να τον κρατήσω για λίγο ακόμη εδώ, γιατί όσο και αν περνάω καθημερινά πολλές ώρες με το παιδί μου,

Νιώθω πως ποτέ δεν είναι αρκετό, αν και καταλαβαίνω πως για το καλό και των δυο πρέπει να προχωρήσουμε 🙂

Έφτασε πάλι ο καιρός αυτή την φορά θα καταθέσουμε τα χαρτιά μας για νήπιο,πρωτοβάθμια εκπαίδευση πια!!!

Πρωτοβάθμια εκπαίδευση ουαου!!!!!

Τώρα ξέρω καταλαβαίνω ότι είναι και η μικρή πιο σίγουρη πιο έτοιμη λίιιιιγο πιο «ώριμη».

Το μικρό μου ανθρωπάκι θα ξεκινήσει επισήμως να γράφει την δική του πορεία θα αποκτήσει φίλους  και άλλες  εμπειρίες που ανυπομονώ να τις μοιραστεί μαζί μου.

Όσο για μένα αν και το συναίσθημα το ολιγόωρου αποχωρισμού που είναι αναπόφευκτο και δεδομένο έχει κάπως ωριμάσει έχω δουλειά με τις ανησυχίες μου, πρέπει να τις χαλιναγωγήσω!

Απο Δευτέρα ξεκινάμε να ενημερωνόμαστε σε ποιο νήπιο ανήκουμε και τι χαρτιά χρειάζεται να καταθέσουμε.

Καλή μας πρόοδο λοιπόν!

Boo