Τα καλύτερά μου χρόνια στη λεκάνη

H_lekani

Όσο μεγαλώνω όλο και περισσότερο συνειδητοποιώ πως τα καλύτερά μου χρόνια πέρασαν. Και δεν το ήξερα τότε, δεν το καταλάβαινα. Δεν τα αξιοποιούσα στο έπακρο, είναι άδικο. Δεν υπάρχει κανείς να στα υπογραμμίσει στα sos, για να μπορέσεις να τα ρουφήξεις ή να τα παρατείνεις όσο περισσότερο μπορείς. Δε με καταλαβαίνω γιατί βιαζόμουν να «αλλάξω πίστα»…

Αναρωτιέμαι καμιά φορά να φταίω μόνο εγώ ή και η κοινωνία μας. Αναρωτιέμαι αν από την ώρα που γεννιόμασταν δεν μας υποδείκνυε κανείς τι και πότε πρέπει να το κάνουμε, είναι σίγουρο ότι θα υπήρχε μόνο αναρχία ή θα ήμασταν απλά ελεύθεροι; Από την ώρα που παίρνουμε την πρώτη ανάσα μας σε τούτο τον κόσμο αρχίζουν οι υποχρεώσεις. Να μιλήσει γρήγορα το μωρό,να περπατήσει γρήγορα το μωρό, πρώτος στο σχολείο, στα αγγλικά, σχολές, εύρεση καλής δουλειάς, οικογένεια, παιδί κι άλλο παιδί, να είναι πρώτα τα παιδιά σου στο σχολείο, στις σχολές, να καλοπαντρευτούν και ο φαύλος κύκλος δε σταματάει ποτέ! Γιατί;;; Γιατί όλα αυτά; Γιατί βιαζόμαστε και δε χαιρόμαστε τίποτα, γιατί δε το συνειδητοποίησα τα τελευταία χρόνια και όχι νωρίτερα. Είναι νωρίς ή αργά;

Τα δικά μου καλύτερά μου χρόνια ήταν όταν καθημερινά καθάριζα αυτή τη λεκάνη. Για έξι χρόνια κάθε πρωί καθάριζα ή εγώ ή η Βοο αυτή τη λεκάνη. Όποια πήγαινε πρώτη στο γραφείο καθάριζε με χλωρίνες αυτή τη λεκάνη και αν προλάβαινε έφτιαχνε καφέ και για τις δύο. Και πότε δε προσπάθησε η μία να λουφάρει για να την κάνει η άλλη. Έχετε ή είχατε πολλούς συναδέλφους που δε θα κοίταζε να σας φορτώσει τέτοια αγγαρεία; Να την κάνει μόνος και να σας φτιάχνει και καφέ μετά;

Κι όμως τότε ήταν τα καλύτερά μας χρόνια. Έτσι ξεκινούσε η μέρα, μετά εργασία και κουβέντα και εργασία και εργασία και κουβέντα πάλι και ενώ δουλεύαμε απέναντι κοιτάζοντας η μία την άλλη κουβεντιάζαμε και κάναμε όνειρα και λύναμε ανούσια προβλήματα και γελάγαμε. Γελάγαμε πολύ! Τις περισσότερες μέρες είχαμε γδαρμένο λαιμό από το «βηχαλάκι του πολύ γέλιου.»

Μέχρι να έρθει η ώρα να σχολάσουμε, να πάρουμε το ίδιο λεωφορείο, μετά οι 2 ή οι 4 καφεδάκι ή ποτάκι στο Γκάζι (τη χτίσαμε τότε τη γειτονιά) ή καμιά ταινία στο σπίτι με τελευταίας τεχνολογίας ηχοσυστήματα(προ κρίσης) να κατεβάζουμε τις πιο κακογραμμένες πειρατικές ταινίες, τα μεσάνυχτα σουβλάκι από τον Κάνδαυλο. Και τόσα άλλα και γέλια γέλια πολλά. Μερικές φορές νομίζω πως ο άνθρωπος έρχεται στη γη με περιορισμένο αριθμό γέλιων και εμείς τα εξαντλήσαμε όλα τότε και δεν έμεινε τίποτα πια.

Ξέραμε τότε πως περνάγαμε καλά αλλά δεν είχαμε καταλάβει πως εκείνα ήταν τα καλύτερά μας χρόνια. Και ότι οι κλισέ ατάκες τύπου: «Χαρείτε τα νιάτα σας»  δεν είναι απλά κλισέ αλλά και αληθινές. Γιατί θα με ρωτούσε κάποιος, σε πήραν τα χρόνια; Όχι δεν πιστεύω ότι με πήραν, αλλά έχασα κάτι που δε θα επιστέψει ποτέ, ακόμα και εάν ξαναέκανα τα ίδια πράγματα τώρα. Την ξεγνοιασιά μου.

Δεν ξέρω τι μου επιφυλάσσει το μέλλον και ζηλεύω όλες εκείνες που περνούν ξέγνοιαστα τα «νιάτα» τους, αλλά και εκείνες σε ανάλογη φάση με εμένα που παρουσιάζουν ότι η ζωή τους είναι το ίδιο ξέγνοιαστη με τις πρώτες (και ελπίζω να είναι).

Όμως εγώ κάθε μέρα θα συνεχίζω να αναπολώ εκείνο το «βηχαλάκι του γέλιου».

Eva

Advertisements

Happy Birthday

sisters

Έχω καιρό να εκφραστώ γράφοντας, πολλές φορές συζητάμε ότι μας προβληματίζει το αναλύουμε όσο προλαβαίνουμε στο τηλέφωνο καθημερινά και κλείνουμε με την φράση «θα τα πούμε φιλάκια».

Χρόνια τώρα μοιραζόμαστε την καθημερινότητά μας τα μισά από αυτά μαζί καθημερινά μαζί στην διαδρομή, στην δουλειά με τρέλες βόλτες ξεγνοιασιά αστεία προβλήματα που φάνταζαν πελώρια με ώρες συζήτησης και ανάλυσης. Γέλιο Γέλιο Γέλιο και κλάμα χαχαχα.

bff

Σημαντικές στιγμές μαζί γάμοι γέννες βαπτίσεις, όλα τα ορόσημα στην ζωή μας μαζί.

Τα υπόλοιπα τηλεφωνικά, με άγχος αγωνία και προβληματισμούς που πολλές φορές δεν έχουν απαντήσεις, συναντήσεις σπάνιες μιας και πλέον δεν εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς και είναι άλλες οι προτεραιότητες αλλά ΟΧΙ εμείς.

Όλα αυτά τα μικρά και μεγάλα που μοιραζόμαστε όλα αυτά μικρά και μεγάλα, αλλά που λέμε και άλλα που δεν χρειάζεται να ειπωθούν αλλά τα μοιραζόμαστε σιωπηλά.

Για όλα αυτά και πολλά πολλά ακόμη που μοιραστήκαμε και που θα μοιραστούμε θέλω να σου ξαναπώ ότι σε αγαπώ και ένα μεγάλο ευχαριστώ που ήρθες και έμεινες.

old

Χρόνια μας πολλά. ❤ ❤ ❤

Boo


Kitsch Valentine Card

VALENTINE CARD IMG_

Τις τελευταίες 20 μέρες κάνουμε καθημερινά σκωτσέζικο ντους. Τη μια χαμογελάμε αισιόδοξα και το επόμενο λεπτό αγωνιούμε για το μέλλον της χώρας. Μέσα σε αυτό το κλίμα που μας φτάνει στα άκρα, το παραμικρό είναι ικανό να σε εκνευρίσει. Μες την «τούρλα του Σαββάτου» και τα βάσανά μας έχουμε και το τις «50 αποχρώσεις του Γκρι», την ταινία. Και έρχεται η πρεμιέρα στις 14 Φεβρουαρίου και να τα kinky πάρτι και να σου ξεχασμένοι συνοικιακοί κινηματογράφοι να ανοίγουν για παραστάσεις με 5 ευρώ και να σου η κάθε και ο κάθε πικραμένος ανυπομονούν να το δουν. Νισάφι. Βαρέθηκα. Δε θέλω να το ξανακούσω. Ούτε καν να βλέπω τον αριθμό 50.  Ακόμα και το ξυπνητήρι μου που είχα 6:50 το έβαλα 6:45.

Συνειδητοποίησα όμως πως αρκετοί έχουν σκοπό να περάσουν ένα κιτς σαδομαζοχιστικό Σαββατοκύριακο. Απευθύνομαι λοιπόν σε εκείνους, θέλοντας να ξορκίσω την αποστροφή μου, παίρνοντας μέρος στο πανηγύρι.

Από εμάς για εσάς η πιο Kitsch Valentine Card. Σαν αυτά τα πουλόβερ του ΄80 που κυκλοφόρησαν πάλι φέτος.

Valentine 2015_2

 

και…Valentine 2015

 

Τυπώνετε, κόβεται και διπλώνετε στη μέση (στην κυριολεξία).

Και κάποιες ιδεές από εμάς για να γράψετε στο Kitsch Valentine σας.

 

I LOVE TOY EVERY SINGLE DAY, BUT TODAY YOU GET A CARD.

Σ΄ΑΓΑΠΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, ΑΛΛΑ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΡΤΑ.

***

I LOVE OUR BORING LIFE.

ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΗ «ΒΑΡΕΤΗ» ΖΩΗ ΜΑΣ.

***

TRUE LOVE IS NEVER HAVING TO SAY A SINGLE WORD (BECAUSE WE ARE BOTH STARING AT OUR PHONES)

ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ (ΕΠΕΙΔΗ ΚΟΙΤΑΜΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΜΑΣ)

***

Εδώ θα βρείτε και περσινά Love Coupons.

Και μη ξεχάσετε, ότι και να γράφει το ημερολόγιο σας να ερωτεύεστε…