Τι είπατε, τι είπατε;

Καμιά 30αριά χρόνια πριν...

Καμιά 30αριά χρόνια πριν…

Όσες είμαστε μητέρες λίγο πολύ όλες έχουμε δεχθεί σχόλια από αγνώστους στο δρόμο που αφορούν τα μικρά μας. Άλλες απαντήσαμε, άλλες όχι, άλλες νευριάσαμε, άλλες γελάσαμε και άλλες απλά αδιαφορήσαμε. Υπάρχει μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων, μεγαλύτερες ηλικίας συνήθως, που το μόνο που θέλουν είναι να κάνουν υποδείξεις ή συμβουλές με βάση τα δικά τους δεδομένα.

Ευτυχώς είμαι από εκείνες που ποτέ δεν έδινα βάση σε αυτά που άκουγα και είτε αδιαφορούσα εντελώς σαν να μην άκουσα τίποτα ή προέτρεπα όποιον ασχολείτο μαζί μου με αυτό το σκοπό, να συνεχίζει το δρόμο του και να μην ασχολείται μαζί μας. Δεν υπήρχε καμία περίπτωση να δικαιολογήσω το παιδί μου ή εμένα, για το πως μεγαλώνει ή το μεγαλώνω σε άσχετους που δε μας γνωρίζουν.  Δεν μας ξέρουν, δεν τους ενδιαφέρει και να κοιτάνε τη δουλειά τους.

Το τελευταίο διάστημα και καθώς το παιδί μεγαλώνει και εγώ αποκτώ πιο γερά βήματα σα μητέρα, ανακάλυψα ένα πολύ διασκεδαστικό τρόπο να αντιμετωπίζω ενοχλητικούς αγνώστους που θέλουν να με φιλέψουν την υπόδειξή τους. Ο τρόπο αυτό ονομάζεται «τρελίτσα».  Πραγματικά, από δω και μπρος θα απαντάω ότι μου έρχεται στο κεφάλι πρώτο. Μου βγήκε αυθόρμητα μια δυο φορές και είχε πολύ καλά αποτελέσματα. Ούτε συνέχισαν τη συζήτηση και εγώ ένιωσα καλά δεν «το άφησα να πέσει κάτω». Να, κάποιες περιπτώσεις το τελευταίο καιρό και οι απαντήσεις που ΚΑΜΙΑ σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα. ΚΑΜΙΑ όμως.

65αρης συντηρητικός κύριος στην αποβάθρα του μετρό, περνάει από μπροστά μια, δυο, τρεις μας κοίταζε ξανά και ξανά από πάνω έως κάτω. Ώσπου τελικά κάνει την ερώτηση που είχε στο μυαλό του για τον 5χρονο γιο μου.

-Το γυμνάζετε;

Δεν απαντάω.

-Το γυμνάζετε;

Το παιδί εννοεί. Δεν απαντάω ξανά, αλλά επιμένει.

-Το γυνάζετε;

-Ναι, του λέω. Πάει χορό.

-Τι χορό; γουρλώνει μάτια.

-Λάτιν.

Κυρία της ίδιας ηλικίας στην ουρά στο σούπερ μάρκετ, κοιτάει το μικρό να στριφογυρίζει, να πηγαινοέρχεται και να τραγουδάει, ότι κάνει δηλαδή ένα παιδάκι στην ηλικία του. Ακούω από πίσω τσ τσ τσ και τσ τσ τσ. Τελικά ρωτάει:

-Πάντα έτσι ζωηρός είναι;

-Όχι μόνο σήμερα, της λέω.

-Γιατί;

-Γιατί ήπιε το πρωί τον καφέ μου.

(Φυσικά ΠΟΤΕ δε συνέβει, δεν έχει δοκιμάσει καν καφέ).

Ανυπομονώ λοιπόν, για την επόμενη φορά που κάποιος άγνωστος θα θέλει να με σχολιάσει και ανυπομονώ να δω τι άκυρο θα μου έρθει στο μυαλό να του πω. Η ζωή έχει σοβαρέψει επικίνδυνα και όλα τα παίρνουμε τοις μετρητοίς. Ας το ρίξουμε λίγο στην «τρελίτσα» μπας και βγάλουμε και τη σημερινή μέρα.

Eva

Advertisements

6 Σχόλια on “Τι είπατε, τι είπατε;”

  1. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ!!! 😀
    Και ακόμα καλύτερο που γύρισες στο μπλόγκι σου και εξαιρετική ιδέα να το ρίξεις στη τρελή, πάντως μου κάνει πολύ εντύπωση που μερικοί ηλικιωμένοι αρέσκονται ν’ ανακατεύονται! 😉
    Προσωπικά δεν θυμάμαι τέτοιες «επεμβάσεις» όταν μεγάλωνα τα παιδιά μου και αναρωτιέμαι μήπως φταίει η μοναξιά αυτών των ατόμων; 😦

    ΑΦιλάκια πολλά πολλά τρελομανούλες! 🙂

    • Ο/Η bookaieva λέει:

      Δεν ξέρω αν υπήρχαν συχνά. Σίγουρα θα υπήρχαν «επεμβάσεις» αλλά ίσως η μητέρες παλιότερα δεν τις έπερναν τόσο κατάκαρδα και προσωπικά. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο η μητέρες στις μέρες μας έχον φορέσει στο λαιμό τους (ή για κάποιο λόγο τους το φόρεσαν) το σταυρό της τελειότητας και προσπαθούν να το φέρουν εις πέρας, κάτι που από τη φύση του δε μπορεί να είναι τέλειο. Μπορείς να προσπαθήσεις στο έπακρο να είσαι όσο καλύτερος γονιός μπορείς αλλά τέλειος δε θα είναι κανένας.
      Ίσως φταίει η πρόσβασή μας σε τόσες πληροφορίες που ούτε είμαστε ειδικοί γι να τις κατανοήσουμε πλήρως ή δεν είναι καν γραμμένοι από ειδικούς, που προσπαθούν να μας καθοδηγήσουν στο πως θα συμπεριφερόμαστε στα παιδιά μας ανά πάσα δευτερόλεπτο. Και άμα δεν κοιμηθεί στην ώρα του ο Μιχαλάκης, υπάρχει πρόβλημα σοβαρό να το ψάξουμε. Άμα δε μαλώσει ο Κωστάκης με το Νικολάκη υπάρχει πρόβλημανα το ψάξουμε. Και πάει λέγοντας.
      Έχω μια γνωστή που έχει ένα αγοράκι 5 ετών σα το δικό μου. Είναι το τρίτο της παιδί. Έχει άλλα δυο 25 με 30. Για το τρίτο παιδί τρέμει σα το ψάρι, ψάχνει το παραμικρό, αγχώνεται και τρελαίνεται. Τι ρωτάω καλά μεγάλωσες 2 παιδιά, έτσι ήσουν και με εκείνα;;; Μου λέει όχι καμία σχέση. Δεν είχα τέτοια άγχη τότε. Μεγάλωσαν αβίαστα και βγήκαν άξια. Την έχω πάντα στο μυαλό μου και αναρωτιέμαι, πως είναι δυνατόν να μην ψαρώνουμε εμείς ως νέες μητέρες, όταν ψαρώνει μια γυναίκα στο στερνοπούλι της, ενώ έχει ήδη βγάλει στην κοινωνία 2 ενήλικες.

  2. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Απαπαπα! αφού «έστειλα» το σχόλιο μου, ανακάλυψα πως τον τελευταίο καιρό δεν μου ερχόντουσαν ειδοποιήσεις για νέα ποστ και σήμερα που βρέθηκα τυχαία εδώ δεν αντιλήφθηκα τα προηγούμενα… πάω να σας διαβάσω!!! 😛

  3. Ο/Η fantra13 λέει:

    Σου τύχανε όμως και σ’ εσένα κάτι κουλές περιπτώσεις! Άκου «Το γυμνάζετε;». Τι απορίες έχει ο κόσμος ρε συ…
    Κι εννοείται πως συμφωνώ κι επαυξάνω με το σχέδιο της «τρελίτσας». Όσο πιο μη αναμενόμενες απαντήσεις λαμβάνουν μερικοί τόσο πιο εύκολα θα το ράψουν γιατί απλά δε θα ξέρουν πως και αν πρέπει να συνεχίσουν τη συζήτηση. Άσε το γέλιο που μπορείς να ρίξεις τόσο μόνη σου όσο και μετά με φίλους, όταν θα τα διηγείσαι.

  4. Ο/Η katinaki λέει:

    Χαχαχαχαχα. Ήπιε τον καφέ μου λέει. Γέλασα και το έχω πολύ ανάγκη αυτόν τον καιρό. Στο μεταξύ εγώ αυτά τα ποστ γιατί δεν τα είχα δει? Δεν εμφανιζόντουσαν. Έκανα unfollow και ξαναfollow μπας και παρει μπρος το σύστημα.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s