Στιγμές και Στίγματα

Εικόνα

Στιγμές που ζεις σαν παιδί, έντονα άλλοτε ευχάριστα και άλλοτε όχι, αλλά δεν φαντάζεσαι ότι θα σε ακολουθούν σχεδόν εφιαλτικά σε όλη σου την ζωή.

Μια κούκλα που μου είχε αγοράσει η μαμά από τον «κυρ Θόδωρα»  τον ψιλικατζή στα 5 μου χρόνια και ενώ ήταν κοριτσάκι διαπίστωσα ότι είχε πουλάκι και την κούρεψα.

Το εικοσάρικο που έβρισκα κάθε πρωί δίπλα στο έτοιμο γάλα για να πάρω κουλουράκι από το κυλικείο ενώ η μητέρα μου είχε ήδη φύγει για δουλειά.

Το Snoopy που ζωγράφιζα σε τετράδιο αντιγραφής γράφοντας πρώτα το 25 στο πάτωμα μιας βιοτεχνίας που δούλευε η μαμά μου.

Ψωμί με λάδι και ζάχαρη.

Ένας θερινός κινηματογράφος που μπορούσαμε να δούμε κρυφά την μεγάλη του οθόνη από το μπαλκονάκι της κουζίνας τρωγοντας ψωμί με λάδι και ζάχαρη.

Ένα χαστούκι πάνω στην σκάλα σαν ανταπόδοση για ένα παιδικό τσακωμό αντίδραση ενός ενήλικα που υπερασπίστηκε το δικό του παιδί.

Ένα σχόλιο που εξέλαβα ειρωνικά υποτιμητικά, ένα σχόλιο που με έκανε να νιώσω άβολα Μεγάλη εβδομάδα, που θυμάμαι κάθε Πάσχα από τα 8 μου και μετά.

– Boo κοινόνισες?

– Όχι θα πάω την Κυριακή.

– Μα την Κυριακή είναι του Πάσχα δεν θα φας την Ανάσταση μαγειρίτσα? (γελώντας)

Ένας κακός βαθμός Γ’ σε διαγώνισμα αριθμητικής στο δημοτικό και καμία ουσιαστική αντίδραση.

Ένα 100 άρικο δρχ που είχα βρει στο χιόνι από τις λίγες φορές που το είχε στρώσει στην Αθήνα.

Η πρώτη φορά που έκανα ποδήλατο χωρίς βοηθητικές, όταν κατέβηκα ένα απόγευμα από το σπίτι και πήρα το bmx του αδελφού μου και για να σταματήσω πήδηξα από το ποδήλατο!

Ένα βράδυ δροσερό νωρίς του Ιούνη στο μπαλκόνι όταν τελείωναν τα σχολεία τρίτη γυμνασίου με τις λεμονιές να μυρίζουν και εγώ να μελαγχολώ ακούγοντας scorpions still loving you από κάποιο πάρτι που γινόταν σε διπλανό σπίτι.

Κάτι τέλειωνε κάτι θα άρχιζε. Θυμάμαι να νιώθω ένα δέος για το τι μου επιφυλάσσει το μέλλον.

Και μεγαλώνοντας στην εφηβεία ενώ ετοιμαζόμουν μετά από επιμονή των γονιών μου να  με πάρει μαζί ο αδελφός μου φυσικά φέρνοντας αντίρρηση σε μια από τις εξόδους του  έμεινα σύξυλη αφού είχα ετοιμαστεί!

Λίγα από τα πολλά τα πολύ παλιά που συχνά πυκνά μου έρχονται στο νου αν και φαίνονται αστεία και παιδιάστικα είναι από αυτά που με ακολουθούν είτε γιατί ένιωσα άβολα είτε γιατί εντυπωσιάστηκα είτε γιατί χάρηκα.

Boo

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Bunny Easter Egg Holder

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Αύριο Μεγάλη Πέμπτη είναι η μέρα που βάφουμε τα πασχαλινά αυγά. Αυτό θα κάνουμε κι εμείς. Θα τα στολίσουμε στο τραπέζι μας. Κάποια από αυτά θα μας τα κρατήσουν ζεστά έως την Ανάσταση αυτά τα γλυκά λαγουδάκια. Τα τυπώσαμε και τα κόψαμε μαζί τον μικρό. Μετά απαίτησε να τυπώσουμε και τον Τόμας το Τρενάκι. Το κάναμε κι αυτό. Αλλά πιστεύω πως το δεύτερο σας είναι αδιάφορο.

Το πράσινο αυγό ήταν το μόνο πασχαλινό που είχαμε σήμερα. Είναι το πράσινο αυγό χελονονιτζάκι που έφτιαξε ο μικρός στον παιδικό σταθμό.

Αν σας ενδιαφέρουν τα λαγουδάκια μας η διαδικασία είναι γνωστή. Αποθηκεύστε, τυπώστε, κόψτε, κολλήστε.

Easter Egg Holder

 

Και ένα παλαιότερο πασχαλινό DIY.

Καλό Πάσχα.

Eva


Επιχείρηση κουραμπιές

bookaievaKOURABIES

Κάθε Χριστούγεννα εδω και κάποια χρόνια, τα καλωσορίζουμε με πολυ ζάχαρη άχνη απο το Νοέμβρη.

Η συνταγή είναι οικογενειακή θα μπορούσα να πω αφου εχει κληροδοτηθεί απο την γιαγιά μου την Χαρίκλεια, θεία της μαμάς μου. Θυμάμαι οταν ήμουν μικρή και πήγαινα στο χωριό τις γιορτές, Χριστούγεννα αλλα και Πάσχα στην κουζίνα της γιαγιάς Χαρίκλειας μαζεμένες οι γυναίκες της οικογένειας να ετοιμάζουν λαμαρίνες με κουραμπιέδες. Πάνω στο τραπέζι οι σκάφες που ζυμώνανε και αχνίζανε και οι ντιβανοκασέλα γεμάτη με ψημένους και ηταν τόσο νόστιμοι οι άτιμοι που και χωρίς την άχνη τους τρώγονταν μια μπουκιά!

Αυτή την συνταγή την έχω μοιραστεί και με την Eva οσα χρόνια έχουμε ανοίξει τα δικά μας σπιτικά και εχουμε καταλήξει οτι οι παλιές νοικοκυρές έχουν τις καλύτερες συνταγές!

Συμφωνήσαμε να την μοιραστούμε και μαζί σας.

Υλικά:

– ενα μπώλ μικρό φυτίνη αυτό με το βούτυρο γάλακτος

– ενα πιατάκι του καφέ ζάχαρη άχνη

– μια κουταλιά του γλυκού κοφτή σόδα

– ούζο

– αμύγδαλα ξασπρισμένα

– αλεύρι όσο πάρει

Εκτέλεση:

Χτυπάμε το βούτυρο με την ζάχαρη άχνη μέχρι να ασπρίσει και να αφρατέψει.

Σε ένα φλυτζανάκι βάζουμε λίγο ούζο και λιώνουμε την σόδα, αφου εχει ασπρίσει το βούτυρο προσθέτουμε και το ούζο με την λιωμένη σόδα χτυπάμε λίγο ακόμη.

Το μίξερ το βάζουμε στην άκρη και προσθέτουμε τα αμύγδαλα χοντροκομμένα και λίγο λίγο το αλεύρι μέχρι να δημιουργηθεί μια ζύμη εύπλαστη.

Αν σας πέσει περισσότερο αλεύρι και η ζύμη θρυμματίζεται μην απογοητευτείτε προσθέστε βούτυρο, το πόσο χρειάζεται θα το καταλάβετε μεχρι η ζυμη να είναι μαλακή και να πλάθεται.

Σχηματίζουμε τους κουραμπιέδες και τους ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς πάνω κάτω αντίσταση για περίπου εικοσιπέντε λεπτά με μισή ώρα.

Βγάζουμε απο το φούρνο ραντίζουμε με το ούζο και αφήνουμε για λιγο να κρυώσουν για να μην διαλυθούν μετα τους βουτάμε μέσα στην άχνη τους τοποθετούμε στην πιατέλα μας και αχνίζουμε απο πάνω για το τελικό φινίρισμα!

καλοφάγωτοι και καλές μας γιορτες.

*Δυσκολεύτηκα να βρω φωτογραφία με τους αχνισμένους κουραμπιέδες αναρωτιέστε γιατι ;

Η φωτογραφία αριστερά είναι κατα την διάρκεια ψησίματος όσο είναι ακόμη ασφαλής! 😀

Η φωτογραφία δεξιά είναι ότι απέμεινε πέρυσι απο τον Αγιο Βασίλη πόσους να φάει και αυτος ;


Ένα – Δύο σημειώσατε Χ

bookaieva

Το καλοκαίρι ευνοεί τις συζητήσεις μεταξύ αγνώστων η χαλαρή διάθεση ο ήλιος το κυματάκι η άμμος που σου μπαίνει στο μάτι από το φτυαράκι όλα αυτά.

Και η μικρή μου έτρεξε να παίξει με δύο παιδάκια, αδελφάκια ναι, είχαν κουβαλήσει και αυτά όλο το νοικοκυριό με τα παιχνίδια δεν θέλουμε και πολύ εμείς, είναι κοινωνική έτσι και αλλιώς και αρχηγός, ναι φυσικά Λέων με ωροσκόπο Σκορπιό και  ενώ τα παιδιά έπαιζαν πιάσαμε την συζήτηση.

Μια συζήτηση που λίγο έλειψε να μου κάψει τον εγκέφαλο, μιας και αλλιώς ξεκίνησε και που κατέληξε δεν κατάλαβα!

Μοναχοπαίδι? με ρωτάει η κυρία

Ναι απαντάω,

Δεν πειράζει, μου λέει όλη έχουμε δικαίωμα στην μοναξιά, συμφώνησα γιατί έτσι πιστεύω και εγώ ότι μόνοι μας είμαστε κατ’ ουσίαν, κάπου όμως την έχασα για πότε μου γύρισε την συζήτηση από το καλά είναι τώρα και που να πάει σχολείο να δεις έξοδα στο ότι τελικά πρέπει να κάνουμε ακόμη ένα για τι η μοναξιά είναι άσχημη και ότι το παιδί μου έτρεξε να παίξει επειδή νιώθει μοναξιά και όχι γιατί είναι κοινωνική και γιατί ναι τα παιδιά θέλουν παιδιά άσχετα με τον βαθμό συγγένειας.

Έχω βαρεθεί να ακούω τα κλισέ για τον αριθμό των παιδιών τα πρέπει και τα μη.

Δεν συμφωνώ να κάνεις δεύτερο παιδί για να έχει παρέα το πρώτο, είναι άδικο για το δεύτερο που αυτομάτως παίρνει την θέση τσαντάκι. Αν θες να κάνεις κάνε το για σένα στην τελική μπορεί να μην ταιριάζουν τα χνώτα τους ρε αδερφέ!

Έχω βαρεθεί να διαβάζω τα άρθρα των ειδικών για το πως να διαχειριστείς το παιδί σου.

Δεν ξέρω καν αν αυτοί οι ειδικοί έχουν βρει χρόνο να κάνουν δικό τους παιδί ή τους πήραν τα χρόνια μελετώντας τα παιδιά των άλλων γιατί η θεωρία από την πράξη διαφέρει. Αρνούμαι να συμπεριφερθώ στο παιδί μου με εγχειρίδιο δεν είναι ρομπότ, είναι ξεχωριστή ατομικότητα και θέλει την δική της διαφορετική μεταχείριση, εξάλλου παλιότερα χωρίς όλα αυτά τα πρέπει και τα μη τα τι να πεις και πως τα παιδιά μεγάλωναν πιο φυσιολογικά και αυθόρμητα.

Έχω βαρεθεί να διαβάζω τις αντιπαραθέσεις περί φυσιολογικού και μη τοκετού.

Καταρχήν υπάρχουν περιπτώσεις που δεν έχεις επιλογή και ναι μια από αυτές ήμουν και εγώ με παράταση μιας εβδομάδας επιπλέον από την ημερομηνία τοκετού κάναμε καισαρική λόγω δυσαναλογίας (κοντός ομφάλιος λώρος η μικρή δεν είχε μπει καν στη λεκάνη).

Έχω βαρεθεί να διαβάζω και να ακούω περί θηλασμού,

Είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό που σε παλιότερες γενιές δεν υπήρχε καν θέμα συζήτησης για τα οφέλη και μπλα μπλα μπλα και ναι το λέω εγώ που θήλασα τρία χρόνια πρωί μεσημέρι βράδυ και καθ όλη την διάρκεια της νύχτας φυσικά, αλλά ήταν επιλογή μου να θηλάσω και να αποθηλάσω φυσιολογικά δεν έκανα και τίποτα σπουδαίο έκανα κάτι απόλυτα φυσιολογικό γιατί έτσι ένιωθα, αυτό όμως δεν καθιστά μια άλλη μάνα σε κατώτερη θέση επειδή δεν μπόρεσε-κατάφερε-ήθελε να θηλάσει ακόμη και αυτές που αποφασίζουν να μην θηλάσουν κάνουν καλό στο παιδί τους από το να θήλαζαν με το ζόρι οπότε..

Έχω βαρεθεί τα δημοσιεύματα που παρουσιάζουν τις μαμάδες πρότυπα ομορφιάς και στυλ με κορμιά σαν να μην γέννησαν ποτέ και πάντα άψογες.

Μου έχουν λείψει η πραγματικές μη συμπλεγματικές γυναίκες – μαμάδες που η έννοια τους ήταν πως θα ξεσηκώσουν το πετσετάκι από το περιοδικό με ένθετο πατρόν, που το σπίτι τους μύριζε βανίλια από τα γλυκά που έφτιαχναν και που καμάρωναν αν κάποιο γλυκό η φαγητό το κατάφερναν καλύτερα από την γειτόνισσα. Μου έχει λείψει αυτή η ξεγνοιασιά και τα γαργαριστά γέλια που έκαναν κουτσομπολεύοντας.

Και τώρα η δική μας γενιά έχει εγκλωβιστεί στα περιττά κιλά που δεν κατάφεραν να χαθούν, στην τεχνολογία που τρέχει και οι πληροφορίες σου καίνε τον εγκέφαλο και πλέον επιλέγεις να μην διαβάζεις, στο αν αυτό που μόλις είπες στιγματίσει την ψυχοσύνθεση του παιδιού σου, στο συναίσθημα ενός αγριμιού εγκλωβισμένου, είναι σωστό η λάθος ?

Ότι κίνηση και αν κάνεις, κάποιος ειδικός θα την αμφισβητήσει και ας την επικροτούσε λίγο νωρίτερα με ότι συνεπάγεται στη λέξη ειδικός, από την σύγχρονη κυρία που δεν παραλείπει να τονίζει στο Blog της την θετική σκέψη, που δεν φωνάζει ποτέ και έχει τα καλύτερα παιδιά και την καλύτερη οικογένεια μέχρι τον πιο σύγχρονο Φρόιντ που την μια σου λέει μην παίρνετε τα παιδιά στο κρεβάτι σας και την άλλη ότι το να παίρνετε τα παιδιά στο κρεβάτι σας τους παρέχει ασφάλεια και τα κάνει πιο ανεξάρτητους ενήλικες.

Έχω  βαρεθεί τις κλίκες που αυτομάτως καταδικάζουν έναν άνθρωπο για την επιλογή του, ο καθένας μας κάνει το καλύτερο δυνατό σύμφωνα με τα δεδομένα που έχει την συγκεκριμένη στιγμή.

Boo


Επιχείρηση τούρτα γενεθλίων ή το χρονικό μιας τούρτας?

Με αφορμή τα τέταρτα γενέθλια της μικρής μου Ανδρονίκης, κάνω μια ανασκόπηση στις τούρτες των προηγούμενων γενεθλίων μας.

Και αυτό γιατί στο θέμα τούρτα από τα πρώτα μας γενέθλια σταθήκαμε λίιιιγο κωμικά άτυχοι να πω? Αφού βρεθήκαμε σε γνωστή αλυσίδα ζαχαροπλαστείου λόγω του ότι ήταν το πιο κοντινό μας στο κέντρο που διαμέναμε τότε  και θα μπορούσαμε να εμπιστευτούμε φυσικά για ένα καλό αποτέλεσμα. Διαλέξαμε μια τούρτα κούκλα barbie η πωλήτρια εξυπηρετικότατη τα είπαμε τα σημείωσε και φύγαμε το αποτέλεσμα ήταν να έχει γράψει λάθος ημερομηνία με άλλη μέρα το οποίο κανείς μας φυσικά δεν πρόσεξε!

Ανήμερα των γενεθλίων φυσικά δεν υπήρχε η τούρτα που παραγγείλαμε και βρεθήκαμε με δυο τούρτες ένα μελισσάκι και μια πασχαλίτσα έτοιμες κάτι που ήθελα να αποφύγω για τα πρώτα γενέθλια, αφού ήθελα κάτι πιο ιδιαίτερο, τις οποίες εννοείται πληρώσαμε και τις δυο καμία ευθύνη δεν έφεραν!!!!!

Η φρίκη μου μετριάστηκε λόγω του ότι ένα μελισσάκι που είχαμε κολλημένο στο παιδικό δωμάτιο της άρεσε και το χαζεύαμε αρκετές φορές και έτσι παρηγορήθηκα.

beebookaieva

***

Στα δεύτερα γενέθλια το θέμα μας ήταν Minnie άλλο ευτράπελο!

Αυτή τη φορά στα νότια προάστια, πήγαμε προετοιμασμένοι με εκτυπωμένη την φωτογραφία της τούρτας η οποία  απεικόνιζε την τούρτα μαζί με το κοριτσάκι που είχε γενέθλια και γινόταν 3.

Εμείς : Καλησπέρα σας θέλουμε αυτή την τούρτα γενεθλίων αλλά να  γράφει το νούμερο δύο.

Πωλήτρια : Ναι αλλά δεν γίνεται αυτό που μου ζητάτε ότι γράφει επάνω θα μπει δεν γίνεται να το αλλάξω.

Εμείς : ????????? Μα αφού θα γίνει  δύο!

Πωλήτρια : Ναι αλλα δεν μπορω εγω να το αλλάξω θα μπει όπως είναι …. κυριε Κώσταααα

Αφού επικράτησε μια σχετική ανακατωσούρα και ένας σχετικός εκνευρισμός που δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε και έχοντας ένα βεβαρημένο παρελθόν προς ανεύρεση τούρτας  συνεννοηθήκαμε με τον κύριο Κώστα ευτυχώς γιατί η πωλήτρια είχε καταλάβει να βάλει όλη την φωτογραφία με το ξένο κοριτσάκι που γινόταν τριών επάνω σε μια τούρτα! Και φύγαμε με την ελπίδα πως αυτή την φορά θα πάνε όλα καλά!

SH103548

Όπως βλέπετε η Minnie απέκτησε ενα ωοειδές σχήμα και καμία τύχη δεν είχε!

***

Στα τρίτα μας γενέθλια δεν έκανα το λάθος την έφτιαξα μόνη μου! Το θέμα  μας Lalaloopsy…..

lalabookaieva

Πρώτη φορά να φτιάχνω ζαχαρόπαστα και συνταγή για την κρέμα που χρειαζόταν θερμόμετρο ενώ δεν είχα και φυσικά δεν αγόρασα,

Πρώτη απόπειρα να κάνω τούρτα, αλλά το πείσμα μου ήταν μεγάλο και πιστεύω ότι το αποτέλεσμα ήταν αξιοπρεπές.

***

Και φτάνουμε στα τέταρτα γενέθλια της μικρής μου Ανδρονίκης με θέμα την Ραπουνζέλ «Tangled» μαλλιά κουβάρια και τούρτα το νούμερο 4 φυσικά από τα χεράκια της μαμάς.

995988_541157165950581_345400949_n

Και του χρόνου με το καλό.

Πιστεύω οτι μέχρι τον γάμο της θα έχω γίνει ειδική στις τούρτες!

Boo