Ξεσκόνισμα, το μάταιο

skonh

Οι δουλειές το σπιτιού. Μεγάλο θέμα. Δε γνωρίζω ούτε μία γυναίκα που να ανυπομονεί να τις κάνει. Είναι αναγκαίο και καθημερινό κακό. Όσες φορές και να τις τελειώσεις, την επόμενη πρέπει να ξαναρχίσεις και να κάνεις τα ίδια. Δωρεάν και εθελοντικά. Το μόνο θετικό, είναι η «μία ώρα» που θα χαρείς το καθαρό και συγυρισμένο σπίτι σου, μέχρι να ξαναπέσει  η «μπόμπα».

Μεγαλώνοντας, έχω βρεθεί και εγώ σε αυτές τις γελοίες συζητήσεις που κορόιδευα μικρή τη μάνα μου, δηλαδή ποια μου αρέσει και ποια όχι. Για λίγο όμως, μόλις το συνειδητοποιώ αλλάζω θέμα. Όταν δεν το συζητάω όμως και το σκέφτομαι μόνη μου διαπιστώνω ότι η μόνη δουλειά που δε μπορώ με τίποτα να κάνω είναι το ξεσκόνισμα. ΤΟ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ. Όποτε μπορώ παρακαλώ τον άνδρα μου να βοηθήσει ή με βαριά καρδιά κάνω όσα βλέπει η πεθερά. Χρόνια τώρα. Προσπαθώ να έχω ελάχιστα πράγματα για να μη χρειάζεται πολλά να σηκώνουμε στο ξεσκόνισμα. Τα κάνα-δυο βάζα που σηκώνω σπάνια, μου φαίνονται βαριά σα μενίρ.

Γιατί όμως; Ξέρω χρόνια ότι σιχαίνομαι το ξεσκόνισμα. Τώρα τελευταία όμως με βασανίζει το γιατί ειδικά το ξεσκόνισμα. Και πριν από λίγο καιρό με χτύπησε. Το ξεσκόνισμα είναι μάταιο και άδικο.

Πλύσιμο των πιάτων: Μέσα στα διάφορα σκεύη, έφαγα το φαγητό μου, ήπια το νερό μου. Τα γεύτηκα, τα χάρηκα. Πλύσιμο-άπλωμα-σιδέρωμα ρούχων: Τα φόρεσα, τα μύρισα καθαρά, έζησα μέσα σε αυτά, έφτιαξα αναμνήσεις, έχουν την εικόνα μου οι γύρω μου μέσα τους. Συγύρισμα δωματίων: Στα κρεβάτια μας κοιμηθήκαμε, ονειρευτήκαμε. Τα παιχνίδια του γιου μου έπαιξε, γέλασε. Και τόσα άλλα.

Το ξεσκόνισμα; Τι ακριβώς μου πρόσφερε αυτή η σκόνη που καλύπτει να πάντα; Όλοι αυτοί οι κόκκοι που αιωρούνται στον αέρα και μετά πέφτουν σε όλες τις επιφάνειες του σπιτιού μου; Είναι πάντα εκεί. Ένας πόλεμος μαζί της είναι σίγουρα χαμένος.

Η σκόνη είναι σαν το χρόνο. Ό,τι και να κάνεις έρχεται, κάθεται καθημερινά για να σου θυμίζει ότι άλλη μια μέρα πέρασε και έκατσε πάνω σου. Σε βάρυνε. Δεν πρέπει να επαναπαύεσαι, πρέπει συνέχεια να είσαι σε κίνηση, να φροντίζεις τον εαυτό σου και τους γύρω σου γιατί δε θα σου χαριστεί. Αν την αφήσεις, θα κάτσει πάνω στα πάντα και θα τα θολώσει, θα τα μολύνει, θα τα ασχημήνει. Θα τα κάνει να μοιάζουν παλιά και γερασμένα.

Γι’ αυτό πρέπει να είσαι κάθε μέρα σε εγρήγορση. Να μην αφήσεις να σου θυμίζει πως ο χρόνος περνά. Εκείνη ήταν και θα είναι για πάντα εδώ. Εσύ είσαι απλά ένα έπιπλο στο διάβα της. Ένα από τα χιλιάδες που ξαπόστασε. Θέλει και σένα να σε κατακτήσει και όσο το δυνατό πιο γρήγορα να σε αντικαταστήσει.

Όχι δε θα σου κάνω το χατίρι, σκόνη. Θα κάνω πως δεν υπάρχεις. Δε σε βλέπω. Και με κάθε ευκαιρία θα βάζω κάποιον άλλο να σε πετάει. Κάποιον που δεν έχει καταλάβει το παιχνίδι σου και δεν ξέρει, δεν τον νοιάζει. Όσο κι αν ξέρουμε και οι δυο πως στο τέλος θα με νικήσεις μία φορά, όλες οι υπόλοιπες καθημερινές νίκες θα είναι δικές μου.

Γιατί, σκόνη, δεν είσαι σαν το χρόνο. Είσαι ο χρόνος.

Eva

 

Advertisements

Η φτώχεια παχαίνει

salad

Έχει τύχει όταν οδηγώ ή όταν μπαίνω στο σούπερ μάρκετ να συναντήσω επαίτες που ζητάν χρήματα γιατί δεν έχουν να φάνε όπως λένε. Κοιτάζοντάς τους διαπιστώνω ότι είναι από υπέρβαροι και πάνω. «Άσε μας, μας δουλεύει, με αέρα παχαίνει;» σκέφτομαι… Και μετά γυρίζω και κοιτάω τα χάλια μου και διαπιστώνω πως ενώ τα τελευταία χρόνια η οικογένειά μου έχει χάσει πάνω από το 50% του εισοδήματός της, εγώ έχω προσθέσει ένα 30% του παλιού μου βάρους. Ποια είμαι εγώ που θα κρίνω; Καμία!

Παλιότερα όταν ψωνίζαμε παίρναμε καρότσι, το γεμίζαμε με κάθε λογής λιχουδιά, χωρίς να πολυκοιτάμε τιμές, τώρα πια ένα καλαθάκι είναι αρκετό να χωρέσει τα απαραίτητα, κυρίως προϊόντα που έχει ανάγκη ο μικρός, το γάλα του, τα φρούτα του. Τα ίδια πάντα, τσεκαρισμένα για την αναλογία τιμής-ποιότητας, σπάνια βάζουμε κάτι καινούριο ή αχρείαστο. Ίσως κάποιο προϊόν που μας το έκανε κλύσμα στο μυαλό κάποια διαφήμιση στην τηλεόραση.

Θα περίμενε κανείς πως αυτή η λιτότητα που διοικεί την τσέπη μας και τα ντουλάπια μας, να έκανε κουμάντο και στα κορμιά μας. Αλλά όχι. Αυτά πληθαίνουν και αυξάνουν εκατοστά καθημερινά. Όχι… Γιατί τελικά για να έχει κάποιος μια σωστή διατροφή πρέπει να πληρώσει. Γιατί για να ψωνίσει κανείς και να καταναλώσει ιδανικά όλες τις κατηγορίες της τροφικής πυραμίδας των διατροφολόγων, πρέπει να διαθέσει χρήματα. Κρέας, γάλα, φρούτα, λαχανικά, ψάρι, ξηροί καρποί.

Ένα βήμα πιο πέρα, υπάρχουν και οι άνθρωποι με κακό μεταβολισμό, που τραβάνε τα κιλά με μαγνήτη. Παλαιότερα είχα αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα αποτελεσματικά. Άσκηση, σωστή διατροφή με διατροφολόγο και διάθεση. Σήμερα, που πάλι βρίσκομαι στην ίδια κατάσταση, τι κάνω; Ό,τι και παλιότερα απαντάω μόνη μου. Αφού το έκανα μία φορά, μπορώ να το επαναλάβω. Άσκηση λοιπόν. Παλιότερα, πήγαινα κολυμβητήριο. Επιπλέον εργαζόμουν, δεν ήμουν κλεισμένη στο σπίτι.  Είχα χρόνο και χρήμα, τώρα όμως όχι. Οκ, όπου το λέω αυτό μου λένε να περπατάω. Θα πάρω λοιπόν τους δρόμους. Να δω αν είναι το ίδιο. Επόμενο διατροφολόγος. Χμμμ… Δεν παίζει με τίποτα! Κάτω από 60-80 ευρώ το μήνα δεν υπάρχει το ξεχνάμε λοιπόν. Ας θυμηθώ τις παλιές μου διατροφικές συνήθειες και ας τις εφαρμόσω όσο μπορώ.

Ας πάρω μια τυχαία μέρα…

Πρωινό

Κορν φλέικς ολικής – 0,50 , Γάλα άπαχο – 0,30

Δεκατιανό

Κουλούρι Θεσσαλονίκης – 0,80 , Κομμάτι τυρί – 0,40

Μεσημεριανό

Κοτόπουλο Ψητό – 2,00 , Σαλάτα πράσινη – 0,70

Απογευματινό

Γιαούρτι άπαχο – 1,00

Βραδινό 

Τόνος σε νερό – 1,50 , Σαλάτα εποχής – 0,70

Σύνολο:  7,90 ευρώ. Μόνο εγώ.

Πρωινό

Κρουασάν – 0,30 , Καφές – 0,10

Δεκατιανό

Μπα… Θα φάω σε λίγο

Μεσημεριανό

Μακαρόνια – 0,20 , Σάλτσα – 0,20

Απογευματινό

Κόβω τη γωνία από το ψωμί – 0,20

Βραδινό 

Μακαρόνια – 0,20 , Σάλτσα – 0,20 (από το μεσημέρι)

Σύνολο:  1,40 ευρώ. 

Και κάπως έτσι κάνουμε οικονομία και βγάζουμε το μήνα. Αλλά μας ψιλορημάξαμε. Το παράδειγμα μου μπορεί να σας φανεί ακραίο, αλλά δεν παύει να υπάρχουν μέρες που ισχύει απόλυτα.  Τώρα μπορεί να μου πείτε, μη φας ψωμί, φάε κανένα φρούτο. Ναι συμφωνώ, θα μπορούσα αλλά καταλήγουμε στον τρίτο παράγοντα. Τη διάθεση… Χαχαχαχα……. Ποια διάθεση; Δεν υπάρχει καμία διάθεση στην τελική.

Αλλά επειδή σήμερα που γράφω η μέρα έχει χρώμα γκρι και όχι μαύρο, κάπου βαθιά μέσα μου ελπίζω πως πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα ‘ναι… Δε μπορεί να μας γεράσει έτσι η ζωή. Δε λένε πως έχει τα πάνω της και τα κάτω της; Άντε να ξαναδούμε λίγο και τα πάνω της, έχουμε σκάσει εδώ από κάτω…

Eva


Μάρτης Γδάρτης…

Martis

Όταν άρχισε να κοντοζυγώνει ο Μάρτιος, άρχισαν να πέφτουν και οι προτάσεις για το πως να φορέσουμε το «Μάρτη», από που να αγοράσουμε το «Μάρτη» ή πως να πλέξουμε το «Μάρτη».

Ο «Μάρτης» , το βραχιολάκι, είναι έθιμο πολλών αιώνων. Είναι ένα έθιμο που είχα και εγώ μικρή. Έφτιαχνα με τη μαμά μου και την αδερφή μου και τα φορούσαμε. Και τα παρουσιάζαμε η μία στην άλλη τα κοριτσάκια στο διάλειμμα. Οι πιο «cool» του σχολείου τον έβαζαν στο πόδι. Και θυμάμαι να αναρωτιέμαι, όταν έπεφτε ησυχία και τον κοίταζα, καλά πως είναι δυνατόν να με προστατέψει από τον ήλιο ένα βραχιολάκι;;; Σκεφτόμουν πως θα είχε μαγικές δυνάμεις ή πως υπήρχε και κάποιο ξόρκι για να πιάσει, αλλά η μαμά μου δε το ήξερε… Όμορφες αναμνήσεις ενός κοριτσιού του δημοτικού.

Και φτάνουμε στο σήμερα. Είμαι 30 και βάλε… Έχω γιο και είναι μικρός ακόμα. Δεν ξέρω αργότερα, ίσως να το φτιαξουμε να το φορέσει όταν το ζητήσει, δε με πολυαπασχολεί. Άρα το έθιμο «Μάρτης» μου είναι εντελώς αδιάφορο. Αλλά μάλλον είμαι από άλλο πλανήτη. Διότι βλέπω φέτος ο «Μάρτης» έχει κάνει θραύση.

Έχω πετύχει ήδη καμιά δεκαριά αρθράκια για το πως να πλέξω το «Μάρτη»,  είδα να πουλάνε το «Μάρτη» μόνο του, μέσα σε μπουκαλάκια, να το βάζουν πάνω σε γούρια, σε κάρτες. Η τιμές του «Μάρτη» ξεκινάνε από 0,50 ευρώ, 5 -10 ευρώ και είδα και «Μάρτη-Γδάρτη» να τον πουλάνε 20 ευρώ, 20 ευρώ, 20 ΕΥΡΩΩΩ!!!!!!!!

Μέχρι στο  Carefour στα ταμεία είδα να πουλάνε το «Μάρτη»! Μήπως τον ξέχασες φεύγοντας…

Μα τι έγινε φέτος με το «Μάρτη»; Είναι τελικά γύρω μας όλα τόσο μίζερα που προσπαθούμε έστω και από ένα κομμάτι κλωστή να πάρουμε χαρά, να νιώσουμε κάτι διαφορετικό; Ή απλά προσπαθούμε να βγάλουμε και απ΄την μύγα ξίγκι;

Κατανοώ πως οι καιροί είναι δύσκολοι και ο καθένας προσπαθεί να βγάλει δυο δραχμές από όπου μπορεί.  Αλλά όλος αυτός ο παλιμπαιδισμός και το πιπίλισμα με το «Μάρτη» και με το κάθε εποχικό έθιμο με τσιτώνει. Αν και εμείς επίσης έχουμε μπει σε αυτό το τριπάκι. Και άντε πάλι να δεχτώ ότι κάποιος κάτι πρέπει να γράψει και κάποιος κάτι πρέπει να πουλήσει. ΑΛΛΑ 20 ΕΥΡΩ ΤΟ «ΜΑΡΤΗ»;;;

Και αυτό ο είρων ο μήνας Μάρτιος αποφάσισε να είναι βροχερός και να γίνει ακόμα πιο κρύος τις επόμενες μέρες. Και αντί να πλέκουμε κλωστές, θα πρέπει να πλέκουμε σκουφιά.

Και τώρα που διαβάσατε παραπάνω 14 φορές τη λέξη «Μάρτης», δε θα σας τσιτώνει και εσάς από δώ και πέρα;

Eva


Υπομονή,υπάρχουν και χειρότερα…

Boo&Eva road

Σάββατο μεσημέρι. Κοιμίζω το μικρό και ετοιμάζομαι να βγω για τα βασικά ψώνια του σπιτιού. Στο μάρκετ. Δε θα φανταζόμουν ποτέ πριν από 4-5 χρόνια ότι θα ήταν συνήθως η μοναδική έξοδος της εβδομάδας μου. Φοράω ό,τι πιο πρόχειρο βρω και τυχαίνει να μου κάνει ακόμα, άμα έχει και κουκούλα ακόμα καλύτερα. Χτενίζω τα μαλλιά μου βιαστικά και φεύγω.

Με σκυμμένο το κεφάλι, προσπαθώ να γίνω αόρατη, να κάνω τη δουλειά μου και να γυρίσω γρήγορα. Δε θέλω να με δει άνθρωπος, δε θέλω να δω άνθρωπο. Αισθάνομαι να ζω τη ζωή μου μέσα από ένα σκοτεινό κουτί με μία τρύπα στο ύψος των ματιών μου. Για να παρατηρώ τις στιγμές μου, για να παρακολουθώ τη ζωή μου. Απλώς παρατηρητής.

Και κάπου εκεί ο παλιός μου εαυτός με κοιτά ειρωνικά και απορεί. «Καλά δε μπορείς  να ασχοληθείς λίγο με τον εαυτό σου; Τι χάλια είναι αυτά; Δεν ξέρω τι έχεις να πεις, αλλά ότι και να πεις είναι δικαιολογίες»…

Πως έχεις γίνει έτσι; Πόσα κιλά έχεις πάρει πια; Ξέρεις κάτι παλιέ μου εαυτέ, δε με νοιάζει… Δε με νοιάζει τίποτα… Δεν βρίσκω πουθενά ενδιαφέρον. Μόνο η γεύση μου έχει απομείνει. Μέσα στη μέρα θα γευτώ κάτι νόστιμο και θα νιώσω όμορφα. Είναι οι μόνες στιγμές χαράς.

Γιατί δε βάφεσαι λίγο; Φτιάξε τα μαλλιά σου! Ξέρεις παλιέ μου εαυτέ, δε μπορώ να το κάνω αυτό. Γιατί θα πρέπει να κοιταχτώ στον καθρέφτη για να το κάνω. Και αυτόν το άνθρωπο που βλέπω, δεν τον αναγνωρίζω και αυτό που βλέπω το σιχαίνομαι. Δεν αντέχω να κοιτάω το είδωλό μου.

Πρόσεξε λίγο τα ρούχα σου. Φτιάξου, πέτα τα παλιά. Γιατί να το κάνω αυτό παλιέ μου εαυτέ; Γιατί να σουλουπωθώ; Οι τέσσερις τοίχοι που με κοιτάνε όλη τη μέρα, δεν ενδιαφέρονται καθόλου για το τι φοράω και αν είναι στοιχειωδώς αποδεκτό.

Χαμογέλα! Δε μπορώ…

Σύνελθε! Δε θέλω…

Υπομονή,υπάρχουν και χειρότερα… Όχι, όχι και εσύ παλιέ μου εαυτέ! Μη μου λες υπομονή! Μη μου λες υπάρχουν και χειρότερα. Για εμένα αυτά είναι τα χειρότερα και υπομονή δεν υπάρχει πια. Ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων «Υπομονή,υπάρχουν και χειρότερα…», που δεν έχουν δικαίωμα να γκρινιάζουν και τα προβλήματά τους είναι ψιλά γράμματα, γιατί δεν έχουν φτάσει στον πάτο. Τον κοιτάνε στα 5 εκατοστά ψηλότερα. Και οι περισσότεροι γύρω τους είναι στην ίδια κατηγορία με αυτούς. Ποιος να ακούσει ποιον; Ποιος να παρηγορήσει ποιον;

Eva


Αγόρια, τα μούσια σας πάνε πολύ

Beard 1

Ήμουν σταματημένη στο φανάρι, όταν στα αριστερά μου πρόσεξα ένα νεαρό με μούσι στυλιζαρισμένο όπως προστάζει η μόδα. «Χμ… Δεν κακός», σκέφτηκα…  και συνέχιζα να παρατηρώ καλύτερα και τον υπόλοιπο. Ένα ασιδέρωτο T-shirt με τρύπα, ένα ξεχαρχάλωτο τζην να στριμώχνεται κάτω από την κοιλιά και το υπόλοιπο να χάσκει και ένα πανωφόρι δεκαετίας, συμπλήρωναν την εικόνα. Παρέα του ένας παππούς με κιτρινιασμένο μουστάκι, που έδινε την αίσθηση ότι από κοντά θα μύριζε σαν καφενείο. Κι όμως, όσο κι αν το σύνολο σε απωθούσε τελικά, το παραδόξως καλοχτενισμένο και καλοσχηματισμένο μούσι του σε έκανε να το ξανασκεφτείς.

Η μόδα με τους άνδρες να αφήνουν γένια είναι αρκετά πρόσφατη και όλο και περισσότερους βλέπω να την ακολουθούν. Δεν ξέρω τι άποψη έχουν οι υπόλοιπες γυναίκες αλλά εμένα πάντα μου άρεσε. Άλλωστε ζω με ένα μουσάτο εδώ και 13 χρόνια. Όμως τα σχήματα που παίρνουν τα τελευταία χρόνια, έχουν περάσει την υπόθεση γενειάδα σε άλλο επίπεδο.

Εγώ ένα έχω να πω μόνο: Εεε, πσσσστ…. Αγόρια, τα μούσια σας πάνε πολύ…

Beard 02

Και επειδή σε εμάς τα κοριτσάκια μας αρέσουν τα ψώνια, όλο και συχνότερα πέφτουμε πάνω σε προϊόντα που απευθύνονται αποκλειστικά σε άνδρες και είναι τέλεια με καταπληκτικό design. Και ζηλεύουμε… Δε θα αργήσουμε όμως να παίρνουμε κρυφά από εσάς όσα μπορούμε. Κάποια άλλα σας ανήκουν αποκλειστικά και δικαίως.

Beard products

Και έτσι «για την ιστορία»…

στους άνδρες με γενειάδα έχουν αποδοθεί διάφορες ιδιότητες, όπως η σοφία, η σεξουαλικότητα, ο ανδρισμός, η αρρεωπότητα ή μια υψηλότερη θέση. Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν την γενειάδα  ένδειξη ανδρισμού, ενώ στα ομηρικά έπη είχε σχεδόν αγιασμένη σημασία, έτσι ώστε μια κοινή μορφή δέησης ήταν να αγγίξει κάποιος τα γένια του προσώπου στο οποίο απευθύνεται. Οι Σπαρτιάτες τιμωρούνταν ως δειλοί με το ξύρισμα από ένα μέρος των γένια τους.

Photo: Pinterest

Eva